Todd McElroy, hepimizin içten içe hissettiği ama bir türlü yüksek sesle itiraf edemediği o suçluluk duygusuna parmak basıyor: "Boş durursam zamanı boşa harcamış olurum."
McElroy’un anlatmak istediği şey, tembellik yapmak ya da hayattan tamamen elini eteğini çekmek değil. Yazarın "hiçbir şey yapmamak" derken kastettiği şey, zihni serbest bırakmak, anı sadece yaşamak ve sürekli bir üretim baskısı altında ezilmemek.
Günümüzde kitap okurken bile "Ayda kaç kitap bitirdim?", film izlerken "Kültürleniyor muyum, listeme ekleyeyim", kahve içerken "Instagram'a ne koysam?" diye düşünmekten anın tadını kaçırıyoruz. İşte McElroy tam bu noktada devreye giriyor ve diyor ki: "Zihnin hiçbir şey üretmediği, sadece var olduğu anlar, aslında en çok beslendiği ve yenilendiği anlardır."
Kitabın en güçlü tarafı, modern insanın üzerine kabus gibi çöken "hiçbir şey yapmama suçluluğunu" incelemesi. Yazar, boş durduğumuzda kendimizi neden suçlu hissettiğimizi tarihsel ve toplumsal nedenlerle açıklıyor. Kapitalist sistemin bizi sürekli tüketen ve üreten birer robota dönüştürmek istediğini, oysa insanın doğasının buna uygun olmadığını söylüyor. Boş bir güne uyanmanın ve o günü planlamadan, sadece rüzgarı izleyerek geçirmenin lüks değil, bir ihtiyaç olduğunu vurguluyor.
Kitap, insana kaybettiği "yavaşlama hakkını" geri veriyor. Yazar, zihin boşluğa düştüğünde, yani kelimenin tam anlamıyla "hiçbir şey yapmadığında", bilinçaltının çalışmaya başladığını ve en orijinal fikirlerin, hikayelerin, çözümlerin bu sessizlikte doğduğunu harika örneklerle anlatıyor.
Zaman zaman tekrara düşse de, "daha çok çalış, başarabilirsin" diyen kişisel gelişim kitaplarının aksine, "zaten yeterince şey yapıyorsun, şimdi biraz da hiçbir şey yapma zamanı" diyen bir eser.
Kendimize bu "sadece var olma" iznini vermek, bu
Bu kadın kesinlikle normal değil... Nasıl böyle kitaplar yazabiliyor hiç anlamış değilim. Nerden aklına geldi böyle ruh hastası karakterler yazmak? Bir de o kadar normal ve masum anlatıyor ki, sonrasında olanları okurken nasıl yaaa diyip kalıyor insan. Zaten sosyal medya ve flört uygulamalarını oldum olası sevmezdim. Bu kitap sağolsun artık hepsinden nefret ediyorum :)
İki farklı bakış açısını okuyoruz. Birisi Sydney adında, flört uygulamasından sevgili arayan kadın karakterimiz. Diğeri de geçmişten bahseden Tom isimli erkek karakterimiz. Sydney, şimdiki zamanı, yaşadığı olayları, arkadaşlarıyla geçirdiği vakti ve görüştüğü erkekleri anlatırken Tom ise geçmişte yaşadığı olayları, çocukluk aşkını, başına gelenleri anlatıyor.
Geçmiş geçmişte mi kaldı yoksa şimdiyi kurcalayan karanlık bir kâbus mu? Hiç kimse sandığımız kadar masum değil...
Gerçekten her sayfası beni şaşırttı. Tahmin ettiğim kısımlar da vardı tabii ki ama neyin ne sebeple yapıldığını okumak beni epey şaşırttı. Bu kadarını tahmin edemezdim. Bu yazardan çokça kitap okuyunca bir yerden sonra katilin kim olduğunu az çok tahmin edebiliyorsunuz ama cinayet sebepleri... Her kitabıyla beni soluksuz bıraktı, bu da en az diğerleri kadar harikaydı benim için...
Keyifli okumalar dilerim...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kabuslarla geçen geceleri yeniden dönüştürmek isteyenler için çözümler bulacağı bir hikaye. Özellikle kabus gören ve sosyal ilişkilerinde çekingen olan çocuklar için yalnız değilim demekki yaşanabilir bir durummuş diyerek farkındalık elde edebilir. Keyifli okumalar
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2026 16. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 07 Mayıs 2026 00:00
"Zalimin mazluma kör zindan diye dayattığı hapishaneler, çoğu zaman bir kentin kütüphanesine meydan okuyacak kadar metnin filizlendiği bir toprağa dönüştü."
Furkan Abi, gazeteciliğe 2018 yılında başlamış olsa da benim geçen yıl 19 Mart’tan sonra tanıdığım en onurlu insanlardan biri. Furkan Abi yazdıklarını hapisteyken sosyal medyada bizlerle buluşturmuştu. O zaman hepsini merakla okumuştum; şimdi o yazılar Mart ayında kitaplaştı ve bizlerle buluştu. Ben de Mayıs ayında kitap halini de bir çırpıda okudum. 3 kez yaşadığı bu tutukluluk süreçleri tabii ki keşke hiç yaşanmasaydı o ayrı ama o Silivri Cezaevi’nden yazdığı bu öykülerle iyi bir gazeteci olmanın yanı sıra iyi bir edebiyatçı olduğunu da kanıtlamış oldu. Lisedeki coğrafya hocamın çok sevdiğim bir sözü vardı, “elmas basınçla oluşur” derdi. Evet kâbus gibi bir süreçten geçiyoruz ama bu süreç bize gerçekten o kadar kıymetli insanlar kazandırdı ki, her karanlıkta bir aydınlık olduğunu görmüş olduk. Karanlık yeterince aydınlık :) Kitabını “onurunu kaybetmeyen tüm tutsaklara…” ithaf etmiş. Umarım onurunu kaybetmeyen tüm tutsakların bir an önce özgürlüğüne kavuştuğu ve “Bizim Burada Ne İşimiz Var?” sorusunu sormayacağı günler çok yakındır. Bu düzenin dişlerini kıracağımız günlere...
Bu gün #kingokuyoruz etkinliğimiz için seçtiğim #doktoruyku kitabıyla geldim. Okuduğumuz tüm Stepgen King kitaplarını @stephenkingclubturkiye adresinden takip edebilir ve her ay yaptığımız okumalara katılabilirsiniz.
Doktor Uyku Ocak ayında okuduğum #medyum kitabının devamı niteliğinde. Okuyucuları King'e "hocam ne oldu bu Medyum'da ki Danny karakterine" diye sormuşlar. O günden sonra King kendisini sürekli küçük Danny ve ailesini düşünürken yakalamış. Ve sonuç olarak ortaya bu kitap çıkmış, hem de ne güzel çıkmış. Kitabı bitirdiğimde, uzanıp, ne zaman tutmaya başladığımı fark etmediğim nefesimi gülümseyerek veriyorsam olay bitmiştir. King işte... Ayrıca Medyum'un kapak tasarımına laf söylemiştim kitabı güzel yansıtmamış diye, ama bu kapak olarak ta harika yansıtmış.
Diğer kitapta 5 yaşında olan Danny burada 8 yaşında karşımıza çıkıyor. Overlook Otelinde yaşadığı kabus dolu günlerin izleri hayatına yer etmiş durumda. O otelden sağ kurtulan Danny ve annesi her şeyden uzak bir hayat sürerken işler değişiyor. Danny bir sabah oturdukları evin banyosunda Overlook Otelinden kendisi için gelen Bayan Massey'in çürüyen hayaleti olduğunu seziyor. Annesini banyonun kapısını açmaması için uyarıyor ve sessizliğe gömülüyor. Annesi otelden onlarla birlikte kurtulan, Danny ile aralarında özel bir bağ olan, onunla aynı özel yeteneklere sahip olan Dick Halloran'ı yardıma çağırıyor ve olaylar başlıyor...
Bu kitapta tek sorunumuz hayaletler değil, hatta onlar hiç sorun çıkarmıyorlar. Asıl sorun özel yeteneği olan çocukları avlayan 'Onlar', Dick'in dediği gibi "öğretmen hazır olduğunda öğrencisi onu bulur". Danny'de bulunuyor öğrencisi tarafından, sonra kitabı elinizden bırakın bırakabiliyorsanız. Seviyorum bu adamın aklını ve yazdıklarını, bir de not bırakmış kitabın sonuna ay nasıl
Herkese merhaba son bitirdiğim kitapla alakalı bir şeyler yazmak istedim.
Kitap bana, görünen gerçek ile hakikatin her zaman aynı şey olmadığını bir kez daha hatırlattı. Felsefe, siyaset ve toplum eleştirisini aynı potada eritmesi oldukça etkileyiciydi. Kolay okunan bir eser değil ama sabır gösterene farklı pencereler açıyor.
Benim için sadece bir roman değil, zihni sürekli meşgul eden bir düşünce yolculuğuydu. Bitirdiğimde hikâye sona ermedi; aksine asıl sorgulama o zaman başladı. Böyle eserler insana yeni bilgiler vermekten çok, bildiğini sandığı şeyleri yeniden düşündürüyor. Bu yüzden okuduğuma memnunum ve uzun süre aklımda kalacak kitaplardan biri oldu.
Kitaplarla kalın
