Yazamıyorum, duygularım hırçın
İnan ama , inanır mısın bilemem
Kalmak için vaktim var , yüzüne bakmak için yok
İki kız var sana gülümser, en azından gülümser
Çok geciktim inan elimde boş bir kağıtla
Unutuyorum seni, her an özlerken seni
Ama diyorum ama bu kadar olmaz
İnsan bir çuvala koyup sırtında taşımalı sevgini
Güzel bir günde çiçekler açarken belkide
Ne için suçlu ne için bu duygular çıkmazı
İnanmadım bende zaten gidiyorum
Hasretim ama karşımdasın yine hasretim
Anlamsız bir hikâye, gölgen bile yabancı bana
İki satır bile değil aramızda ki hikaye
Yağmur başladı, yürüyorum bir kaç adım
Odanın kapısı açık anahtarlar artmış
İnandım bu sefer çok uzakta olduğuna
Yağmur yağmıyor artık, çuval hafiflemiş sırtımda