"Mutluluk yaşanmaz, hatırlanır." Diye bir cümle okumuştum bir yerde. Bu, böyledir. Yaşarken farkında olmayız genelde mutluluğun. Üstünden seneler geçer, alalade bir anda burnumuzun direği sızlar ve şöyle deriz;Vay be! ne güzel zamanlar mış....
Köpükten bir çalkantıydı içimizde zaman Ne yana baksak denizdi, maviydi, ışıktı Sonra bir çaresizlikti zifir. Akıntıya kapılmış gemiler gibiydik...
Ümit Yaşar Oğuzcan