ne tuhaf ki artık canını yakmıyordu, hiç yakmıyordu. Eskiden onu kıran ve parçalayan şey, bu saati andıran mekanizma, göğsünde hareketsiz duruyordu, kırılmış olmalıydı. Bu dokunaklı durumda hiçbir kımıldama olmamıştı. Öfke yok, nefret yok... hiçbir şey... hiçbir şey...
"Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak. Kimi insanın yüreği karanlık, kimininki aydınlıktır. Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım, insanlara karşı kendini koru!"