'...
...sözsüzlere sarılıyorum.. ana dilini susmuş,
dallarına yalnızlık kürekleri değmemiş, kadersiz kavimlerden arda kalan, çöl ortasında ki çağa..
işte; kör bıçakların kestiği kederleri işliyorlar nakış nakış..taş avlulara sığınan gövdesi düşüyor tene...
umudu bağlıyorum; bir yerlerden, köksüz yükselen ,sessiz ve renksiz umudu..hayal ile hayat arasında
kırılan ne varsa bakıyorum dalların arasından,
uzakta bi ezgi d/okunuyor, hayli uzaklardan
hiç bakmadığım kadar akıyorum gülistan hüznün ovalarına. bir şiir onarıyor kendini ince bi dal üstünde,
saat beşi vurmadan hemen önce, ağıt bezenen mayıslar da..
... ...özlem/
...'
Özlem Çay
Özlem Çay
Şah Etme Gönül
Kalemin içi sırdır,
Aptalın harcı kindir.
Yüreği kendin kandır,
Şah etme gönül, şah etme.
Ölümdür ölüm, zordur,
Nazlı yâre ne vardır?
Eksik kalbin kime yârdır?
Şah etme gönül, şah etme.
Elbet olur kalbi yoran,
Kader deyip kader yaran.
Yoruldun mu bitmez isyan,
Şah etme gönül, şah etme.
Bir gurbet elde büyüyüp,
Ölüm görmedin mi yük yük?
Ateşin içinde yanıp,
Şah etme gönül, şah etme.
Bir kalem yazar yazgını,
Bilmezler gönül kızgınını.
Kader içinde kadersiz mi?
Şah etme gönül, şah etme.
Ömrünü perişan etme,
Bir kalem alır içinden.
Ateş vurur dışından,
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Rubicon’un Geçilmesi bir nehirden fazlasıydı;
bazıları için geri dönüşsüz bir kader,
bazıları içinse içindeki savaşı başlatan ilk adımdı.
Çünkü insan, en büyük imparatorluğunu önce kendi içinde kurar.
Vazgeçmek.Aşk
sen hiç benim kalbimden seni sevmedin ki...
keşke ben olsaydın ve seni sevseydin.
o zaman seni sevmenin ne kadar zor, vazgeçmeninse tek çarem olduğunu anlardın...
Çok acı, o kadar çok üzülüyorum ki bazen çabam,sevgim,direnişim, herşeye rağmen sevebilmeşim, bunların hepsine ben emek emek işleyip savaştim, direndim.. ne kadar çok acı bir şey biliyormusun onca çabanı çöpe gidilmiş gibi görmen ve bitmiş olması.Ahhh benim kadersiz hayatım, böyle mi olucakti. Gözümden bir zamanlar sakındığım adamı,tüm hayallerimi onun üzerine kurduğum tek adamı böyle mi bitirip vazgeçecektim. Evet! Sana son bir şiirile vazgeçmek benim için hala dünyanın en güzel, en acı, en korkunç yaşantısı oluyor.Özür dilerim, özür dilerim..seni bitirdiğim için, senden vazgeçtiğim için,Sevdamı bitirdiğim için..
Belki Bir YazŞiir
Kaderin varlığına sen varsan inanırım.
Evet, ruhlarımız bu kadar yakınsa,
ben kadere inanırım.
Peki bu yakınlık neden kadersiz?
Odam kadersizliğinle kapkara,
var etseydin apaydın bir oda.
İnanmıyorum kadersiz karanlığa,
sen yoksan.
İçimizden doğmamış mı
bu kadersiz yakınlık?
Ruhuma dokunan yakınsızlığını uzak tut,
saçlarım daha da eksilir,
ruhum mum gibi erir.
Örtük ruhuma dokun,
kışım son bulsun.
—Karahindiba