İnce Memed’den Bana Kalan1000Kitap
Çok sevdiğim birinin önerisiyle aldım bu kitabı. Bu incelemeyi yazmak için heyecanlı olsam da zorlanacağımı biliyordum. Ama varsın zorlayıcı olsun; insan biraz da zorlandığı yerde gelişiyor.
Bu, Yaşar Kemal’den okuduğum ilk kitap. Kitap, uzun bir çakırdiken tasviriyle başlıyor. İlk başta sıradan bir doğa betimlemesi gibi görünse de sayfalar ilerledikçe anlıyorsunuz ki çakırdiken yalnızca bir bitki değil. Ağalık düzenine boyun eğmiş köylünün acısı, Memed’in yarası, yakarışı ve isyanının sembolü.
Memed çakırdikenlerin arasında koşarken yalnızca bacakları yaralanmadı; ruhu, benliği ve kalbi de paramparça oldu. Belki de bu yüzden yakmak istedi hepsini. Yakarak kurtulmak istedi acısından.
Peki neden köy halkı kendilerini ezen, aç bırakan, tarlasına, bağına, bahçesine, öküzüne göz diken bu ağalık düzeninin karşısında el pençe divan durdu? Neden bazıları Memed’in başkaldırısının ardında dimdik durabilirken, bazıları başka bir hayatın mümkün olduğunu gördüğü hâlde kendi celladından vazgeçemedi?
Ve Hatçe…
Canım Hatçe. Güzel Hatçe. Kadersiz Hatçe…
Dağda bile bir aynaya özlem duyan, kıyafetlerinden vazgeçmeye kıyamayan, hayallerine sımsıkı tutunan Hatçe… Yüreğimi en çok sen yaktın.
Serinin diğer kitaplarını da elbette okuyacağım. Ama şimdilik bu hikâyenin bende bıraktıklarıyla biraz baş başa kalmaya, içimde demlenmesine izin vermeye ihtiyacım var.
İnce Memed, yalnızca bir eşkıya hikâyesi değil; zulme boyun eğmeyi reddeden, adalet arayan ve başkaldırmanın bedelini göze alan insanların hikâyesi.
Sistemi sorgulayan, kabullenmek yerine değiştirmeyi düşünen ruhlara iyi gelecektir.
Okuyunuz. Okutunuz efendim.
Yakında yeniden görüşeceğiz, İnce Memed.
Şimdilik hoşça kal…
Tiyatro oyunu olarak yazılmış ancak yazar tarafından roman olarak okunması tavsiye edilmiş bir hikaye. Genç, kadersiz bir kızın zorla yaşlı bir adamla evlenmek zorunda bırakılmasıyla başlayan hikayenin kahramanı Şahende: "Bazı günahsızlar hakkındaki bu kader cilvesi nedir."Keyifli okumalar...
Reklam
Ahmet hamdi Tanpınar’ın ölümsüz eseri geçmişi ve günümüzü çok iyi sentezleyen çok iyi anlatan bir kitap insan psikolojisini en iyi anlatan kitap diyebilirim. Eğer Mehmet Rauf’un eylül kitabı olmasaydı Ahmet hamdi Tanpınar’ın huzur romanı bence ilk psikolojik roman olabilirdi. Yani bu benim düşüncem iç çekişmeler kendi ile hesaplaşmalar kendinden çok karşı tarafın psikolojisini düşünüp konuşan bir Mümtaz var karşımızda. Bir insan kadersiz olabilir ama bu kadar mı olur ya. Küçükken babasını kaybediyor evlerinde yangın çıkıyor daha sonra annesini kaybediyor ve İstanbul’daki yakın akrabası olan İhsan ve macide’nin yanına geliyor. Galatasaray lisesine giriyor daha sonra üniversitede bir asistan olarak çalışıyor bundan sonrası aslında hep bir iç çekişmelerle geçen sevdiği kadınla evlenemeyen engeller çıkan bu engelleri aşamaya ve bunun yanında psikolojisi bozulan bir adam yalnız bir adam… bir tutarsızlık var ama bu mümtaz tarafından değil insanlar tarafından çevresindeki insanlardan etkilenip psikolojisi bozulan bir insan ben de çok derin izler bıraktı. yani Mümtaz da kendinizi bulabilirsiniz. Çok estetik bir kitap. Çok zor bir kitap. Anlatılan her karakterde mutlaka kendinizi buluyorsunuz….
Şermin Yaşar | Altı Harfli Bir Tatlı
Şermin Yaşar’dan okuduğum ilk kitap, sevgili 
kitaplardansufle sayesinde Altı Harfli Bir Tatlı oldu. Ona beni bu kitapla buluşturduğu için çok teşekkür ederim.
Açıkçası kitap hakkında hiçbir bilgim yoktu; hatta ilk aldığımda arka kapak yazısını bile dikkatlice okumamıştım. Belki de bir bilinmezi okuduğum için, Selime Teyze ile Meltem’i ansızın bir araya getiren bu hikâyeyi bu kadar sevdim.
(SPOİLER)
Altı Harfli Bir Tatlı, yolları bir köy evinde kesişen Selime Teyze ve Meltem’in hayatlarını birbirlerine anlatabilecek kadar yabancı olduklarını anlamasıyla başlıyor. Selime Teyze, mutlu süren hayatının kocasının vefatıyla büyük bir yıkıma sürüklendiğini ve kendini kaybettiğinden bahsetti. Daha sonra bu yıkım yüzünden küçük kızının en anneye ihtiyaç duyduğu zamanlarda kocasının acısını yaşayan bir ölüye dönüştüğünü, yıllar geçtikçe ayrı hayatlar kuran evlatlarının onunla yeteri kadar ilgilenmediklerini, aramadıklarını, yanlarına çağırmadıklarını ve hep suçlu kendisiymiş gibi davranmalarından yakındığını anlattı. Bir yerde haklıydı elbet ama kendisinin de hataları olduğunu anlamıştı. Ve bu hatasını anlamasındaki en büyük etken; babası varken babasız büyüyen ve annesinin nerede olduğunu bile bilmeyen Meltemdi. Meltem ile yaptıkları sohbet onun bir şeylerin farkına varmasını sağlarken aynı şekilde Meltem’de bir şeyleri fark etmeye başlamıştı. Meltem, küçük bir çocukken babasının ikinci bir evlilik yapmasıyla babaannesi ve dedesiyle yaşamaya başlayan, annesine ne olduğunu hiçbir zaman bilmeyen ve aile hasretiyle büyümüş bir çocuktu. Babaannesi ve dedesi ne kadar onunla ilgilense de hep arkadaşlarının aile hayatına özenmiş, anne baba eksikliğini sonuna kadar yaşamıştı. Daima babasının onu yanına alacağı günü beklemiş ama üvey annesi bunu kabul etmemişti. Çocukluğu aile hasretiyle veEdebiyat
Şermin Yaşar’dan okuduğum ilk kitap, sevgili kitaplardansufle sayesinde Altı Harfli Bir Tatlı oldu. Ona beni bu kitapla buluşturduğu için çok teşekkür ederim.
Açıkçası kitap hakkında hiçbir bilgim yoktu; hatta ilk aldığımda arka kapak yazısını bile dikkatlice okumamıştım. Belki de bir bilinmezi okuduğum için, Selime Teyze ile Meltem’i ansızın bir araya getiren bu hikâyeyi bu kadar sevdim.
(SPOİLER)
Altı Harfli Bir Tatlı, yolları bir köy evinde kesişen Selime Teyze ve Meltem’in hayatlarını birbirlerine anlatabilecek kadar yabancı olduklarını anlamasıyla başlıyor. Selime Teyze, mutlu süren hayatının kocasının vefatıyla büyük bir yıkıma sürüklendiğini ve kendini kaybettiğinden bahsetti. Daha sonra bu yıkım yüzünden küçük kızının en anneye ihtiyaç duyduğu zamanlarda kocasının acısını yaşayan bir ölüye dönüştüğünü, yıllar geçtikçe ayrı hayatlar kuran evlatlarının onunla yeteri kadar ilgilenmediklerini, aramadıklarını, yanlarına çağırmadıklarını ve hep suçlu kendisiymiş gibi davranmalarından yakındığını anlattı. Bir yerde haklıydı elbet ama kendisinin de hataları olduğunu anlamıştı. Ve bu hatasını anlamasındaki en büyük etken; babası varken babasız büyüyen ve annesinin nerede olduğunu bile bilmeyen Meltemdi. Meltem ile yaptıkları sohbet onun bir şeylerin farkına varmasını sağlarken aynı şekilde Meltem’de bir şeyleri fark etmeye başlamıştı. Meltem, küçük bir çocukken babasının ikinci bir evlilik yapmasıyla babaannesi ve dedesiyle yaşamaya başlayan, annesine ne olduğunu hiçbir zaman bilmeyen ve aile hasretiyle büyümüş bir çocuktu. Babaannesi ve dedesi ne kadar onunla ilgilense de hep arkadaşlarının aile hayatına özenmiş, anne baba eksikliğini sonuna kadar yaşamıştı. Daima babasının onu yanına alacağı günü beklemiş ama üvey annesi bunu kabul etmemişti. Çocukluğu aile hasretiyle veGüzel adam Quasimodo
Ahh…Güzel,kadersiz ve aslında çocuk olan Esmeralda…
Çirkin, topal ve tek gözlü olan ama yüreği bir o kadar güzel olan Quasimodo…ahh bu gece kalbimi size bıraktım…
Bir yanda din adamı kılığında bir şeytan (Başdiyakoz)
Bir yanda kendini erkek(!) sanan yüzbaşı Phoebus.
Kitabın önemli karakterleri bu şekilde..
Kitabın ilk 150 sayfası saray,katedral, adliye sarayı betimlemeleriyle ve oyun sergilenmesi olarak çok sıkıcıydı. Sabredip okumaya devam ederseniz her sayfasında merakla hikayenin içine sürükleneceksiniz.
Klasikleri zaten çok severim bu kitabın da ben de yeri ayrı olacak…
Bazı yerlerde Türklerle ve Müslümanlarla ilgili asılsız cümleleri var onu beğenmedim.
Anne kızın kavuşma sahnesi ve ayrılık sahnesi yüreğinizi dağlayacak..
Ağlarken de güldürmeyi başardı kitaptan bir alıntıyla son veriyorum:
“Phoebus de Châteaupers’in sonu da trajik olmuş, evlenmişti.”
7/10
2026 11. kitabı
Bir adam yaratmaya kalkıştım. Ona bir surat ve kader bulmak... Nerede bulayım? Kendimi buldum. Suratsız ve kadersiz adam şahlandı. Zincirini kırdı. Elimden kaçtı. Ben insanım. Beni arkamdan vurdu. Suratsız ve kadersiz adam benim suratımı takındı. Kalıbımı giyindi. Kaderimin içine yattı. (Bir an sükut) Benim de kaderim buymuş...
Reklam
Reklam