Bazen çok sıradan bir sözde adeta insanlığın trajedisini yakalar, bu duyguyu karşısındakine aktarmak ister, karşıdan aynı hassasiyeti görmezse "kadersiz insandan daha kadersizi yoktur"
Sayfa 224 - Memduh Atalay bilge kültür sanat·Kitabı okuyor
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Filozofların gürültülerini şimdiden duyuyorum: "Delilik kadersizliktir, bozulmuş olmak, cahillik içinde yaşamaktır." Dostlarım bu insanlıktır: işin doğrusu aldığı eğitime, doğasına uygun yaşayan bir kişiye neden kadersiz densin? Bu var olmuş; her şeyin kaderi değil mi? Doğal haldeki hiçbir varlık kadersiz değildir: yoksa insana kuşlar gibi kanatlanıp uçamadığı, dört ayaklılar gibi dörtnala koşamadığı, başında boğalar gibi süsleri olmadığı için acımak gerekirdi. Tersi de mümkün: Güzel bir at, dilbilgisinden habersiz yaşadığı, börekten tat alamadığı için kadersizdir; akademiye devam edemediği için boğalara acınmalıdır! At dilbilgisi bilmediği için kadersiz sayılamazsa, insan da deli olmakla kadersiz sayılamaz: Çünkü delilik onun doğasına bağlıdır.
On binlerce kökü ve yaprağı olan kokulu ormanım,
ben kadersiz nasıl inanırım seni böyle yitirdiğime?
Her şey gözden silindi, beni burada bırakıp gitti,
ne gözüm var görecek, ne de konuşacak ağzım şimdi...