Düşün ki gölgesinde serinlediğ in huzur bulduğun ağacı, hiç sulamadın. Diğer ağaçları da burada anlatmak istediğim tek bir kavram var aslında. Bir ağaç vardır hep gölgesi, oradasındır. Ne zaman güneş parmak uçlarına değdi biraz daha yakınlaşıp hatta sırtını yaslayabildiğin mesafeye kadar geldiğin. En sonunda ise çaresiz yaslandığın. Çaresiz mi bilemedim. Neyi nasıl istediğin değil de en çok neyi istediğin gerçek Bir çaresizlik olabilir. Serinlemiş huzurlu rahat sevilmemiş.
Kimyası oldu tabiatın artık rahat nefes alamamak. Bütün öğretileri inadına yetersiz kılmak. Yetti dediğim yerde yetersiz kalmak.
Anlam ve kafiye özgürlüğünün içerisinde bunalmak. Konuyu ne kadar uzatsak irdelesek kesinlikle samimiyetle güzel yüzle başarısızlığa yakışmayan gülüşü kendine özgür mahkum çaresizlik. Ve anlatılmak istenilen içinden çıkılması gerekenler durumun karmaşasıyla var olmak.... Tertemiz saçmalamak.