Kafka'nın Dönüşüm’ü, okuru uykusundan uyandıran soğuk bir bardak su değil; aksine, insanı kendi yatağında boğuluyormuş gibi hissettiren karanlık ve yapışkan bir karabasandır. Gregor Samsa'nın bir sabah devasa bir böceğe uyanması, fantastik bir masal değil, modern hayatın monoton çarkları arasında ruhunu çoktan kaybetmiş bir adamın etten ve kemikten bir itirafıdır.