Ölmeye Yatmak, Adalet Ağaoğlu’nun ilk romanı. Aynı zamanda, “Dar Zamanlar” adlı serinin de ilk romanı. Aysel isimli bir öğretim görevlisinin her şeyden uzaklaşıp ölmek istemesi üzerine, bir otel odasında her şeyden, hattâ üzerindeki kıyafetlerden bile, soyunup ölümü beklediği dakikalarda geçmişiyle içten içe hesaplaşmasını anlatıyor.
Aysel, kendi hayatındaki ve çevresindeki çelişkilerden ve monoton hayatından sıkılmış, yeni arayışlar içine de girememiş, bununla birlikte hayattan usanmış bir hâldeydi. Bir gece sabaha kadar sokaklarda gezmiş, kendini bir otelin en üst katlarından birine atmış, kendinden, kendi hayatından, eşinden, annesinden, kardeşlerinden, akademik kariyerinden, arkadaşlarından, gençliğinde kalmış devrimci idealistliğinden, belki kendisini etkileyen her şeyden azade şekilde, ölümü beklemesi ve bu dakikalarda geçirdiği iç hesaplaşmalar yansıtılmış.
Aysel’in boşlukta kalmışlığının yansıttığı tavırlar işlenmiş. Aysel’in etrafındaki insanlar da, gerek mektuplar aracılığıyla, gerek günlük yazıları şeklinde hikâye edilmiş. Tabii, Aysel’in iç konuşmalarında da görebiliyoruz hikâye örgüsünü.
Aysel, İsmet İnönü’yü Ankara götüren askerlerin arasında olmakla övünen bir ilçede küçük tüccar olan Salim Efendi’nin kızıdır. Aysel, ilkokulda kızlı erkekli bir 29 Ekim törenine katıldığından beri, etrafındaki insanlar, Salim Efendi'yi yadırgamaktadır. Tabii bu, başlangıçtır. Aysel’in okula devam etmesi bu yadırganma sürecinin devamıdır. Salim Efendi de, dükkânını Ankara’ya taşır, zamanla işleri büyütür.
Bir ağabeyi vardır, İlhan. Ülkücülerle takılmakta, ülkücü dergiler okumaktadır. Aysel de abisinin tersine Nazım Hikmet okumakta, Halkevlerindeki etkinliklere katılmaktadır. İlhan’ın ülkücülüğü, ülkücüler tutuklanana kadar sürer. İlhan da alınmayı beklemektedir.