kehribar
@kairose
türk dili ve edebiyatı öğrencisi
karm’aşık
10 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
“Gelecek, zihinlerden ziyade yüreklere aittir. Sevmek, ebediyeti işgal edip doldurabilecek yegâne şeydir. Sonsuzlukta, insana tükenmeyen şey gerekir.
Aşkın başladığını ancak Tanrı bitirir.
Ruhun adresini bilmemek ne karanlık şeydir! Sokakta âşık bir genç adama rastladım. Adam çok yoksuldu; şapkası eskimiş, giysileri yıpranmış, ceketin dirsekleri delinmişti, ayakkabıları da su alıyordu ama yıldızlar onun ruhunu aydınlatıyordu.
Şu dünyada âşık bir insan kalmasa, güneş bile sönerdi.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
sırdaşım, yoldaşım. yalnız kalmayışlarım! de profundis, yaslanacak bir omuz, nefrete karşı şekillenen yepyeni bakış açımsın. yalnız olmadığımı hissettirdiğin bir dost, bir yoldaş oldun.
“Ama sence gerçekten sana o sırada gösterdiğim sevgiye layık mıydın? Bir an içi olsun, layık olduğunu ben düşündüm mü sence? Dostluğumuzun herhangi bir noktasında, sana gösterdiğim sevgiye layık mıydın gerçekten? Olmadığını ben biliyordum. Ama ‘sevgi’ pazarda alınıp satılan bir mal değildir, tartıya vurulmaz. Sevginin verdiği mutluluk, zihnin mutluluğu gibidir, canlı olduğunu hissetmenin mutluluğudur. Sevginin amacı sevmektir; yalnızca sevmek. Sen benim düşmanımdın; hiç kimsenin böyle düşmanı olmamıştır. Ben sana hayatımı verdim, sense insanın en aşağılık, en alçak tutkularını, ‘nefret’, ‘gurur’ ve ‘hırs’ı doyurmak için benim hayatımı harcadın. Üç yıldan az bir zamanda beni her bakımdan mahvettin. Benim için seni sevmekten başka yapılacak şey yoktu.”
