İçimde bir yol uzar gider, kendi andilimden kendi ana yalnızlığıma. Diyorum ki camdaki karanlığa, "İnsanların ana dilleri gibi ana yanlızlıkları, ana kırgınlıkları, ana mutlulukları, ana durgunlukları da olmalı." Cevap olarak ara ara yanımdan akıp giden ışık huzmelerini görüyorum . İşte karanlığın ana yalnızlığı.