z.
@kalbimasmavi8
kapalı kapılar ardında yaşadığım her şey yalan
Şu anda okuduğu kitaplar
Tanrı Daima Tebdil-i Kıyafet GezerEdebiyat
bu gece güzel bir gece, arkada interstellar çalıyor ve sigaramı içiyorum, uzun zamandır ilk defa izmir'de gökyüzü bu kadar güzel, ay çok net ve tek tük de olsa yıldızlar var. ya da uzun zamandır gökyüzüne bakmadığım için ben öyle hissediyorumdur, bilmiyorum.
bildiğim şey ise şu, bu kitabı 2 yıl önce yarım bırakmıştım çünkü Alan karakterinde kendimi görmüştüm, ve o zamanlar kendimi okuyacak cesaretim yoktu. şayet şu anda da var mı emin değilim, ama en azından artık bir şeylere dur deme arzumun oluştuğunu söyleyebilirim.
bu arzumun oluşmasını, benim gibi silik ve özgüvensiz bir karakter olan Alan'ın nasıl korkularının oluşturduğu o zinciri kırdığını, bu uzun kendini gerçekleştirme yolundaki duyguların, gerilimlerin, kaygıların; aynı zamanda da umutların, gelişmelerin, ilerlemelerin nasıl üstesinden gelebildiğini okumak beni fazlasıyla tetikledi. Alan, çok içimizden birisi.. onu okumak, ve onu tam olarak ihtiyacım olan bu dönemde okumak bana fazlasıyla ilham verdi. belki de okuduğum dönem itibariyle bu kitaba bu kadar anlam yüklemiş ve sevmişimdir, bilmiyorum ama cidden yazım dili olsun, olay akışı olsun, hayat hakkında verdiği tavsiyeler ve bunu uygulamalı olarak göstermesi olsun bence gayet hoş ve okunmaya değer bir kitaptı. ♡
son olarak o kutsal 53. bölümden Alan ağabeyimizin şu sözlerini yazıp bitireceğim:
"İnsanın kendini kuşatılmış hissettiği, her taraftan görülen bu sahnenin üzerinde, bu kadar insanın önünde söz alma fikrinden ürküyordum. Bir kâbus... Bu, benim gücümün, kapasitemin ötesindeydi. Olayların kesin olarak beni aştığını hissediyordum. Kendi yerimde değildim. Benim yerim... Ama tam olarak neresiydi benim yerim? Ben büyük sorumlulukları olmayan bir yerde bulunmak için mi yaratılmıştım? Belki... Bu bana kesinlikle daha güven verici geliyordu. Ama neden?
Reklam
AhlaksızEdebiyat
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2023 4. kitabı
·24 günde okudu
·Okunma: 01 Mayıs 2023 00:20
16 yaşımda, babaanemlerin yatak odasında, o güzel köy manzarasının karşısında tuhaf bir ruh haliyle okuduğum kitaptır kendisi. çok garip, o zamanları düşündüğümde sanki geçmişte yaşamamışımda, bir düş görmüşüm gibi hissediyorum. böyle hissetmemde tam o zaman diliminde bu kitabı okumamın etkisi büyük.
konusuna gelecek olursak,
genç ve zengin olan arkeolog michel’in, karısı marceline ile balayını geçirmek için gittiği tunus’ta vereme yakalanmasıyla başlayan ve hastalığının iyileşme süreci boyunca devam eden yaşama ilişkin bir kimlik arayışı: ahlakla cinsellik, duygularla mantık arasındaki sürekli çatışma hali.
kısaca geleneksel toplum düzenine ve ahlak anlayışına karşı çıkan bir adamın kendi ‘özgürlük’ öğretisine ulaşmak için yaptıkları ve bu süreçte yaşadığı içsel çatışmalar kitapta derin bir şekilde betimlenmiş. -bazen bu betimlemeleri okurken sıkıldığımı itiraf etmeliyim-
önyargılarını, tüm mal varlığını, her türlü adanmışlığını ve geçmişte kabul ettiği tüm o ahlaksal normları bırakarak, yeni bir hayata başlamak ister michel. içindeki bu yeni enerjinin kendisini özgür kılacağına inanır. fakat kitapta da ifade edildiği gibi: “özgürleşmeyi bilmek hiçbir şey değil, güç olan özgür olmayı bilmektir.” ve özgür olmak zordur…
özellikle okuduğum zamandaki hissettirdiği duygular ve beni sorgulamaya iten bir kitap olmasından ötürü sevdiğim ve hayatımda yer edinmeyi başarmış bir eser. belki sizde de benzer duyguları uyandırabilir, şans vermenizi tavsiye ederim :)
son olarak;
"Ben, önceki katı ve sınırlayıcı ahlâkıma uygun düşen zayıf ve çalışkan insan değildim artık. İyileşme sürecinden başka bir şey vardı burada; yaşamın artması, coşmasıydı; düşüncelerime dokunmak, teker teker dokunmak, her şeyin içine işlemek, varlığımın en uzak, nazik ve gizli liflerini heyecanlandırıp