Sessiz bir bilgelik…
Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri, küçük bir çocuğun ve yaşlı bir bakkalın beklenmedik dostluğu üzerinden hayatı, inancı ve büyümeyi anlatan sade ama etkileyici bir hikâye. 
Eric Emmanuel Schmitt, büyük felsefi meseleleri ağır bir dil kullanmadan, günlük hayatın içinden küçük anlarla anlatmayı başarıyor.
Bu küçük hikâyenin içinde dostluk, inanç, kimlik, yalnızlık ve büyüme gibi pek çok mesele sessizce yer alıyor. Momo’nun yalnızlığı ile Mösyö İbrahim’in sakin bilgeliği kitabın en güçlü taraflarından biri.
Mösyö İbrahim öğretmeye çalışan biri değil; nasihat vermekten çok yaşayarak gösteren bir karakter. Onun dünyaya bakışı sakin, sabırlı ve kabulleniş dolu. Momo’nun dünyasında ise boşluk, öfke ve yönsüzlük var. Hikâye ilerledikçe Mösyö İbrahim’in Momo’ya verdiği en büyük şeyin cevaplar değil, bir bakış açısı olduğunu görüyorsun.
Belki büyük olaylar anlatmıyor ama tam da bu yüzden etkileyici: küçük bir hikâyenin içinden büyük bir hayat bilgeliği çıkıyor.
Kitapta geçen Mevlana’nın şu sözleri de hikâyenin ruhunu çok güzel özetliyor:
“Altına simya ne gerek, simya bakıra gerek.
Kendini düzelt.
Diri olanı öldür: O bedenindir.
Ölü olanı dirilt: O kalbindir.
Var olanı sakla: O fani dünyadır.
Yok olanı getir: O öbür dünyadır.
Mevcut olanı yok et: O ihtirastır.
Mevcut olmayanı var et: O niyettir.”
Belki de kitabın söylediği en basit ama en güçlü şey şu:
İnsan bazen hayatı değiştirmeye çalışmak yerine önce kendini değiştirmeyi öğrenmeli.Edebiyat
Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri, küçük bir çocuğun ve yaşlı bir bakkalın beklenmedik dostluğu üzerinden hayatı, inancı ve büyümeyi anlatan sade ama etkileyici bir hikâye. Eric Emmanuel Schmitt, büyük felsefi meseleleri ağır bir dil kullanmadan, günlük hayatın içinden küçük anlarla anlatmayı başarıyor.
Bu küçük hikâyenin içinde dostluk, inanç, kimlik, yalnızlık ve büyüme gibi pek çok mesele sessizce yer alıyor. Momo’nun yalnızlığı ile Mösyö İbrahim’in sakin bilgeliği kitabın en güçlü taraflarından biri.
Mösyö İbrahim öğretmeye çalışan biri değil; nasihat vermekten çok yaşayarak gösteren bir karakter. Onun dünyaya bakışı sakin, sabırlı ve kabulleniş dolu. Momo’nun dünyasında ise boşluk, öfke ve yönsüzlük var. Hikâye ilerledikçe Mösyö İbrahim’in Momo’ya verdiği en büyük şeyin cevaplar değil, bir bakış açısı olduğunu görüyorsun.
Belki büyük olaylar anlatmıyor ama tam da bu yüzden etkileyici: küçük bir hikâyenin içinden büyük bir hayat bilgeliği çıkıyor.
Kitapta geçen Mevlana’nın şu sözleri de hikâyenin ruhunu çok güzel özetliyor:
“Altına simya ne gerek, simya bakıra gerek.
Kendini düzelt.
Diri olanı öldür: O bedenindir.
Ölü olanı dirilt: O kalbindir.
Var olanı sakla: O fani dünyadır.
Yok olanı getir: O öbür dünyadır.
Mevcut olanı yok et: O ihtirastır.
Mevcut olmayanı var et: O niyettir.”
Belki de kitabın söylediği en basit ama en güçlü şey şu:
İnsan bazen hayatı değiştirmeye çalışmak yerine önce kendini değiştirmeyi öğrenmeli.
Puan vermedi
Ey gafil, kendinin kim olduğunu kime söylüyorsun ki? Yıkılmasıyla yıkılacağını sanarak etrafına çevirdiğin en büyük bir hırsla savunmaya çalıştığın kalelerin arasında ne konuşuyorsun? O kaleler senin adındır, senin soyadındır, merkezindir, insanlar arasındaki ünündür, eşindir, çocuğundur, evindir ve içindekilerdir; arabandır, bahçendir, maaşındır, bankadaki paranın faizidir. Ayrıca aklındır, vehimlerindir, kalbindir, şehvetindir. Bütün bunlar, seni kucaklayan bu doğanın huzurunda değersiz görünüyor, üstelik varlıkları da yok. Bütün bunların kıymeti, kendilerinin değersiz olduğunu sana öğretmesidir. Varlıkları varsa da bu varlıkların anlam,ı sadece kendisi mutlak Varlık olduğu için erimeyen varlığı sana göstermek için ellerinin arasında ve gözlerinin önünde devamlı erimektir.
Alıntı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Bir gün mızıka çalacak posta kutusundan. O ses senin kalbindir.”
Posta Kutusundaki Mızıka, ne tamamen şiir, ne tamamen denemedir; ama her cümlesi şiir gibi okunur. İnsanın kendi içine sessiz bir “ruhsal yolculuk” sunar. Tekrar tekrar okunduğunda farklı anlamlar keşfedilir. Her cümlede durdurur, düşündürür, arındırır.Modern hayatın karmaşasında ruhunu kaybeden insanı, kısa ama derin cümlelerle yeniden kendine döndürür.
Ali Ural bu kitapta şunu söyler gibi:
“Dünya gürültüsünde kaybolan insan, kendi sesini tekrar bulmak zorunda.
Ali Ural’ın bu kitabı , klasik anlamda bir öykü ya da roman değildir.Bu eser, düşünceyle duyguyu birleştiren, kısa ama yoğun denemeler ve metaforik anlatımlar içeren bir kitaptır.Ural, sıradan olaylardan yola çıkarak insana, hayata, ölüme, sevgiye, zamana ve Allah’a dair derin içsel sorgulamalar yapar.Kitaptaki her metin, küçük bir “mektup”, “dua” ya da “şiir” havasındadır.
Her deneme, bir mektup gibi başlar ve bir sessizlikle biter.Yazar okura doğrudan seslenmez; ama sanki içimizdeki bir sesi tercüme eder.
Kitabın temelinde şu düşünce yatar:
“İnsan, yaşadığı her anda kendine ve Yaradan’a bir mektup yazar.”
Yani her deneyim bir fark ediştir.
Ali Ural, posta kutusuna bırakılan “mızıkayı” insanın iç dünyasındaki saflığı, çocukluğunu ve sesini temsil etmek için kullanır.
Kitapta 40’tan fazla kısa metin vardır.Bazıları çok kısa, bazıları birkaç sayfa.Her birinde insan ruhunun bir yönü sembollerle işlenmiştir.Duygular doğrudan değil, imgeler aracılığıyla ifade edilir.Denemelerin her biri bağımsız olsa da, birlikte bir ruhsal bütünlük oluşturur.
Bir insan düşünür;birine bir şey söylemek ister, ama kelimeler yetmez.
Bir mektup yazmak ister, ama ne yazacağını bilemez.
Sonunda, duygusunu anlatmanın tek yolu bir mızıkayı posta kutusuna bırakmaktır.
Posta
Kısa ve güzel bir kitaptı. Okuması kolay. Gülümsemek ile ilgili kısım çok hoşuma gitti.
Altına simya ne gerek, simya bakıra gerek
Kendini düzelt.
Diri olanı , öldür: O bedendir.
Ölü olanı dirilt: O kalbindir
…
Şems’i Tebrizî Hazretleri’nin Makalât’ından on faslın tercümesi olarak yazılmış tasavvufi açıdan bir çok konuya ve kavramlara değinilmiş içeriği az ama öz bir eser. İki bölümdenoluşmaktadır. İlk bölümde tercüme metinlerine, ikinci bölümde ise bu metinlerde geçen tasavvufi terimlerin ayrıntılı açıklamasına yer verilmiş. Kelimelerin manası uzun verildiği için manalarını bulmak ve okumak biraz kopukluğa neden olsa da okumaya değer.. Tasavvuf sevenlere tavsiyedir..
Şems-i Tebrizî
Tâhirü'l-Mevlevî
Hilmi Beyca
Dirilt Ölüyü O Kalbindir
Şems-i Tebrizî
Tâhirü'l-Mevlevî
Hilmi Beyca
Dirilt Ölüyü O Kalbindir
Şems-i Tebriz-i Hazretin Makalat adlı eserinden (kendi yazdığı bir eser değil sohbetlerinden derleme) küçük bir bölüm alınmış ve kitaplaştırılmış.
10 fasıl ile yolun taliplerine fener tutuyor.
Bu kısım gerçekten çok kısa. Kitaba hacim katmak adına yarısından fazlasında hal, yakın, muhabbet, sema gibi tasavvufı terimlerin dia da ki açıklamalarına yer verilmiş.
Hazretten bir kaç öğüt..
* ilimden menfaat, işten afiyet, sözden nasihat gerektir.
*cismi 2 şeyle muhafaza edin, cömertlik ve güzel ahlak
*dala sarılan dal kırılınca düşer. Her kim ağaca tutunursa bütün dallar onun olur.