insan en çok sevdiğini öldürebilir mi? en çok sevdiğinizi ne kadar kırabilirsiniz? en çok sevdiğinizi kendinizden ne kadar nefret ettirebilirsiniz? bunların cevaplarını bilmek dahi istemezken hepsini uygulamalı yaşamış olmanın verdiği pişmanlık yakıp tüketmek üzereyken bu musibetten kendime bir ders çıkarmazsam bir kez daha yanılmış olmaz mıyım? şimdi yollarımız seninle de olsa ayrı da olsa bir daha kesişmeyecek de olsa ben aldığım ders ile büyüttüğüm pişmanlığımı sırtıma yük etmiş gidiyorum. gidiyorum dediğime bakma gidecek bir yerim de yok aslında. olduğum yerde senli hayaller kurmaya devam ediyorum rüyalarımda seni görebilmek için, gelecekte seninle olabilmek için dua etmekten başka yapabileceğim yok. bana öfke duyuyorsan çok haklısın benden iğreniyorsan yine çok haklısın. onurunu kırdım seni hayal kırıklığına uğrattım. ben aslında hep bunu yapıyorum. ailemi de bi zaman çok üzerdim, asla yola gelmez uslanmaz laf dinlemez bir çocuktum. şimdi büyüdüm ama hep yanlışlar yaptım hep yanıldım hep düştüm. bu defa benim elimden tutup beni kaldırmak istemeyişin gayet normal. sana kızmıyorum ve bu yüzden beni üzmüyorsun. sen aslında hiç bi zaman beni üzmedin. o kadar iyi bir insansın ki ben zaten bu yüzden seni bu denli sevdim sana bu denli tutuldum... acaba üzseydin sevgim bu kadar büyümez miydi? ya da mükemmel biri olmasaydın benim gözümde... mükemmel değilsindir elbet ama sana yüklediğim anlam kalbim için ifade ettiğin mana o kadar büyük ki seni öyle görüyorum... evet yollarımız kesişmesin istemişsin son mesajında... umarım bu dünyada gerçekleşmeyecek son dileğin bu olur... sağlıcakla sevgiyle huzurla ve mutlulukla kal ey göklerdeki tüm yıldızların en parıltılısı..... iyi geceler.