Paramparça Hayatlar..
Kaputt kitabı İtalyan gazeteci ve diplomat olan 
Curzio Malaparte tarafından yazılmış ve 1944 yılında ilk olarak yayımlanmıştır.
Kitabın konusu ;
2. Dünya Savaşı sırasında Naziler'in Avrupa ' da ağırlıklı olarak Polonya ve Sovyetler birliğinde yaptıkları katliamları anlatıyor .
Kaputt kitabının bence tek eksi yönü çok fazla betimlemeler ve ağır bir dili var .
Kaputt kitabında dönemin Türkiye Berlin Büyükelçisi Agah Aksel ' den de bahsedilmiş ve ben Türkiye Büyükelçisinin bir sözünü çok beğendim .
Türkiye'ye dedi Agah Aksel, "Barbar istilaları hep Batı'dan gelmiştir, ta Homeros zamanından beri."
Homeros zamanında Türkler var mıydı ki ? diye sordu Colette Constantinide.
"Öyle Türk halıları vardır ki , diye yanıtladı Agah Aksel " İlyada'dan daha eskidirler."(Sayfa 327)
Savaşın dehşeti ve yahudilere yapılan soykırımda çok ağır bir dille anlatılmış.
Örneğin ;
Naziler'in Varşova Gettosundaki Çocuklara zulümleri :
Yahudi çocukları oyun oynamıyor; oynayacak hiçbir seyleri yok , oyuncakları yok. Hem zaten oyun oynamayı bilmiyorlar! Yozlaşmış çocuklar doğrusu. Ne iğrenç! Tek eğlenceleri ceset dolu cenaze arabalarını izlemek, ağlamayı bile bilmiyorlar; ya da Kale'nin arkasında ana babalarının , kardeşlerinin kurşuna dizilişini görerek oyalanıyorlar.Analarının kurşuna dizildiğini görmeye gitmek tek eğlencesi onların..(sayfa 149)
Nazilerin tren vagonlarında nefessiz bırakarak öldürdüğü insanlar:
Askerler vagona tırmandı, cesetleri birer birer dışarı atmaya koyuldular: 179 kişiydiler, boğularak ölmüşlerdi, hepsinin kafaları şişmiş suratları morarmıştı.
Sinekler öfkeyle vızıldıyordu.
Demiryolu boyunca dizilmiş ölülerin sayısı 2000 bin civarındaydı.(Sayfa 244)
Bunun gibi çok ağır ve vahşet içeren sahneler var.
2. Dünya savaşın 'da Naziler'in özellikle Yahudilere Tarih
Kaputt kitabı İtalyan gazeteci ve diplomat olan Curzio Malaparte tarafından yazılmış ve 1944 yılında ilk olarak yayımlanmıştır.
Kitabın konusu ;
2. Dünya Savaşı sırasında Naziler'in Avrupa ' da ağırlıklı olarak Polonya ve Sovyetler birliğinde yaptıkları katliamları anlatıyor .
Kaputt kitabının bence tek eksi yönü çok fazla betimlemeler ve ağır bir dili var .
Kaputt kitabında dönemin Türkiye Berlin Büyükelçisi Agah Aksel ' den de bahsedilmiş ve ben Türkiye Büyükelçisinin bir sözünü çok beğendim .
Türkiye'ye dedi Agah Aksel, "Barbar istilaları hep Batı'dan gelmiştir, ta Homeros zamanından beri."
Homeros zamanında Türkler var mıydı ki ? diye sordu Colette Constantinide.
"Öyle Türk halıları vardır ki , diye yanıtladı Agah Aksel " İlyada'dan daha eskidirler."(Sayfa 327)
Savaşın dehşeti ve yahudilere yapılan soykırımda çok ağır bir dille anlatılmış.
Örneğin ;
Naziler'in Varşova Gettosundaki Çocuklara zulümleri :
Yahudi çocukları oyun oynamıyor; oynayacak hiçbir seyleri yok , oyuncakları yok. Hem zaten oyun oynamayı bilmiyorlar! Yozlaşmış çocuklar doğrusu. Ne iğrenç! Tek eğlenceleri ceset dolu cenaze arabalarını izlemek, ağlamayı bile bilmiyorlar; ya da Kale'nin arkasında ana babalarının , kardeşlerinin kurşuna dizilişini görerek oyalanıyorlar.Analarının kurşuna dizildiğini görmeye gitmek tek eğlencesi onların..(sayfa 149)
Nazilerin tren vagonlarında nefessiz bırakarak öldürdüğü insanlar:
Askerler vagona tırmandı, cesetleri birer birer dışarı atmaya koyuldular: 179 kişiydiler, boğularak ölmüşlerdi, hepsinin kafaları şişmiş suratları morarmıştı.
Sinekler öfkeyle vızıldıyordu.
Demiryolu boyunca dizilmiş ölülerin sayısı 2000 bin civarındaydı.(Sayfa 244)
Bunun gibi çok ağır ve vahşet içeren sahneler var.
2. Dünya savaşın 'da Naziler'in özellikle Yahudilere Kaputt
Kitabı bitirmek biraz zor olabilir yoğun betimlemeler ve karşılıklı konuşmalar kitabın akıcı okunmasını zorlaştırıyor. Okuyacak olanlara tavsiyem bu kitabı okumayı uzun bir sürece yaymaları.
Curzio Malaparte – Kaputt Kitap incelemesi
Curzio Malaparte’nin 1944’te yayımlanan Kaputt adlı eseri, II. Dünya Savaşı’nın yıkımını, barbarlığını ve ahlaki çöküşünü bir savaş muhabirinin gözünden sunan yarı-belgesel bir anlatıdır. Ne ancak bir hatırat, ne tamamen bir roman; gerçek ile kurmaca arasında sürekli salınan, hem gazetecinin tanıklığını hem de sanatçının yorumunu birleştiren benzersiz bir yapıdadır.
---
Eserin Gücü ve Öne Çıkan Yönleri
1. Şok edici ve unutulmaz sahneler
Malaparte’nin anlatımı gerçeküstü bir gerçeklik taşır. Gerçek olaylara dayansa da betimlemeler o kadar dramatik ve grotesktir ki okuyucunun zihnine kazınır.
Örneğin:
Donmuş at başlarıyla kaplı nehir sahnesi
Varşova gettosunun insani çöküşü
Nazi aristokrasisinin lüks sofraları ile dışarıdaki açlık arasındaki çarpıcı tezat
Bu görüntüler, sadece savaşın yıkımını değil, aynı zamanda insanlığın çürümüşlüğünü sergiler.
2. Tarafsızlığa meydan okuyan ahlaki gözlemci
Malaparte, yalnızca bir muhabir değildir; aynı zamanda acımasız bir gözlemcidir.
Ne Nazi subaylarına tamamen mesafelidir, ne de onlarla dosttur.
Bu belirsizlik, esere ahlaki bir gerilim katar:
Muhabir olarak “gözlemci” kalması beklenir.
Fakat anlatıcı olarak, gördükleri karşısında sessiz kalamayacak kadar içten bir itiraz taşır.
Reklam
Tam da Gazze olayları çok sıcakken bu kitabı okudum. Çok sert bir kitap. İfadeler, düşünceler baya sert.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Alman cephesinden aktarılıyor. Yahudiler için kullanılan ifadeler gerçekten insanlık dışı. Ama şu anda yapılan insanlık dışı muameleleri görünce de insan bu durumu bir sorguluyor.
Kıyım, katliam, saldırı nerede olursa olsun kötü. Politik meseleler nedeniyle insanların ölmesi (hangi ırktan olursa olsun) kabul edilemez.
Toprak, dil, din, vatan, bayrak... evet bunlar kutsal kabul ediliyor ama asıl önemli olan insanların canları olmalı. Bir yere bir bomba düşünce ya da bir çocuk açlıktan ölünce toprağın da, dinin de, milliyetin de pek bir önemi kalmıyor.
Kitap çok ağır, hem konu itibariyle hem anlatım. Ve kitabın içinde çeviri notu olmadan da bir sürü Almanca kelimenin (hatta cümlelerin) bulunması ve çeviri notu olmuş olmasına rağmen paragraf halinde Almanca cümlelerin bulunması kitaptan uzaklaşmaya neden olabiliyor.
Ama kesinlikle okunması gereken bir kitap. Farklı bakış açıları oluşturacak, savaşın etkilerini gözler önüne serecek, insanların eylemlerinin nedenlerini irdeleyen kitapları seviyorum.
II.Dünya savaşını anlatan en iyi kitap
Alman Subay on yaşındaki çocuğu yakalamıştı
Çocuğa sordu
-benim bir gözüm camdır. Asıl gözümün hangisi olduğu kolay anlaşılmaz. Hangi gözümün cam olduğunu bilirsen serbest bırakırım seni
Çocuk tereddüt etmedi
-sol göz dedi
-nasıl bildin
-soldaki daha insan gibi bakıyor da…
dedi
Kırılmış, paramparça, mahvolmuş...
Puan vermedi·600 syf.·
2025 75. kitabı
Kitabın başları biraz sıkıcı. Önceleri konuya kendinizi dahil edemiyor, yazarı takip edemiyorsunuz. Tıpkı İkinci Dünya Savaşı’nın başlarında uygar ve modern dünyanın kamuoyunun “Avrupa’da bir yerlerde” yaşanan uygarlık dışı ama modern uygulamalara kendisini dahil edememesi gibi. Ya da bizatihi yazarın kendisinin siyasi hayatına bir faşist olarak başlayıp daha sonra kaybolması gibi. Kitabın kahramanı gibi berbat bir koku duymaya başlıyorsunuz. Yavaş yavaş uyanıyorsunuz. Korkunç gerçeklere yazarın duyusal uyanışı önce koku almayla başlıyor. Sonra tüm duyularıyla tecrübe ediyor. En sonunda da hafızasında silinemez ve dehşet dolu izler kalıyor.
Oldukça sarsıcı bir kitap. İkinci Dünya Savaşının vahşetini anlatan bütün filmlerin ve kitapların bir özü niteliğinde. Eğer ilk 100-120 sayfasında sabırsızlık edip kitaptan soğumazsanız kazanımınız büyük olur. Tavsiye ediyorum.
Parçalanmış insanlık..
Puan vermedi·600 syf.·
2024 17. kitabı
Malaparte’nin Kaputt romanı, insanlık tarihinin değişmeyen yüzünü etkileyici bir şekilde gözler önüne seriyor. Kitap, İkinci Dünya Savaşı’nın vahşetini, acımasızlığını ve savaşın insan ruhunda açtığı derin yaraları çarpıcı bir dille anlatıyor. İnsanlığın tarih boyunca süregelen vahşeti, sadece araçların değişmesiyle farklı bir forma bürünüyor; tıpkı eski zamanlardan bugüne kadar olduğu gibi, öldürme biçimleri teknoloji ile birlikte dönüşüyor. Malaparte’nin romanı, bu dönüşümün ortasında, insanın gerçek anlamda gelişmediğini, sadece barbarlığını daha sofistike yöntemlerle sürdürdüğünü vurguluyor.
Malaparte, savaşın estetikleştirilmiş dehşetini anlatırken, okuyucuyu bir yandan da derin bir sorgulamaya davet eder: Bu gelişim neyin göstergesi? İnsanın barbarca eğilimlerini sürdürmek için yarattığı yıkım araçlarının “mükemmelleşmesi” mi? Kaputt, savaşın estetik ve ahlaki çöküşünü yansıtırken, insanlığın medeniyet maskesi altındaki karanlık yüzünü açığa çıkarıyor. Dolayısıyla Malaparte’nin anlatısı, savaşı birer strateji ve teknik meseleden öte, insan ruhunun içsel bir yıkımı olarak tasvir eder ve insanoğlunun özündeki değişmezliğe işaret eder.
Kaputt, medeniyetin gelişiminden bahsedilirken genellikle göz ardı edilen bu gerçeği ortaya koyar: Gelişen insan değil, yalnızca öldürme araçlarıdır. Bu açıdan roman, modern insanın barbarlığını ve vicdanını kaybetme sürecini tarihin bir kesiti olarak sunar.
Reklam
Reklam