irem
@karadul
Şu anda okuduğu kitap
sana birini bulacağım sevmen için
çocuk olmayı bırakmadan sen:
sana gelecek o zaman sandığını açma,
kendi acılarını yutma sırası.
kraliçelerim var kilitli,
anlar gibi buyruğumda benim,
bir görün, nasıl birer birer
tat verirler bala,
elmalar gibi giyinip süslenerek,
tırmanarak kiraz ağaçlarına,
dumanla titreşerek.
senin için koruyorum bu yaban sevgilileri
onlar ki ilkbaharı dokuyacaklar
ve bilmezler ağlamayı.
gizlen onlar geçerken
çan kulesindeki saate,
horozibibikleri kadar parlak kızlar
son kızları karın,
yitikler, yenenler,
sarıyla taçlananlar
sonsuz karanlık olanlar,
ve onlar ki aheste sevenler,
yapacaklar saydam danslarını,
geçerken başkaları ateşin üstünden
göktaşları kadar hızlı.
söyle hangisini istersin şimdi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Akşam üzeri oldu bak,
balkon altlarında yemek kokusu.
Kaldırımlarda yıkanmış halı suyu,
tüm yolların hayallere çıktığı saatler,
tüm yollar kurtarılmış bizlerden.
pencereleri bırakalım hadi,
hem,
çerçevesi olur mu hiç uçsuzluğun?
böyle günlerde
muhtacım
parmaklarınla
saçlarımı okşayıp
usul usul konuşmana
Düşünmeye başladım ama bu düşünmek değil, ondan daha derin bir şeydi.
Birlikte olunca ne denli kutsal olduğumuzu düşündüm.
Birleşen insanlık da kutsaldı.
Ancak zavallı, küçücük bir insan lokmasını ağzına alıp kaçtığında,
bağırıp çağırarak dövüşmeye başladığında kutsallığını yitiriyordu.
Bu tür insanlar kutsallığı mahvediyordu.
Ama birlikte çalışan insanlar var,birbirleri için değil, tüm insanlık için çalışanlar…
İşte doğru olan,kutsal olan bu.
Ama bu kez kutsal demekle ne demek istediğimi bile bilmediğimi düşünmeye başladım
uykuyla dinlenemeyecek kadar yorgunum artık