Oğuz Atay röportajında şöyle bahsediyor: Benim karakterlerim kadere boyun eğmezler; sıkıntılı yaşamlarını kadere bağlamazlar, hepsi birer çaba içindedir, yaşama ‘tutunmak’ istedikleri görülür.
Kitabı, üniversite 1.sınıfta iken hediye olarak aldım. Okumaya başlamadan önce edabiyatçı bir abimle muhabbetini yaptık, "4.sınıf olduğunda okursan anca anlarsın." dedi bana. Ama ben sabredemedim 2. sınıfta okudum. İki defa başladım ve bıraktım. Üçüncü başlangıçta bitirdim ve "Bu kitap bu kadar kısa kesilmemeliydi." diye düşündüm. İncelemenizi görünce paylaşmak istedim 🙂
İnsanlara kadınlar, oğullar, yüklerle altın ve gümüş yığınları, salma atlar, davarlar, ekinler kabilinden aşırı sevgiyle bağlanılan şeyler çok süslü gösterilmiştir. Halbuki bunlar dünya hayatının geçici faydalarını sağlayayan şeylerdir.