"İhtiyar, 'Kuyrukluyıldızlar biraz savruk ama cömert kraliçelerdir,' derdi. Kendilerine özen göstermeye gerek duymayacak kadar güzeldirler. Gökyüzünde taranmamış, dağınık saçlarını savura savura dolaşır, oraya buraya dökerler. Döktükleri saçlar tohumlarıdır. Kraliçe arılar gibi onlar da böyle böyle yaşamın devamlılığını sağlarlar.
Her şeyi oluruna, kendimi şen sabaha bırakıyor, mutlu insanlar içinde ben de kaygısız, öne arkaya sallanıyordum.
Bulutsuz, berraktı gökyüzü; benim de gönlüm gölgesiz.