Merdümgiriz
@kardide
Beni anlamalısın... Çünkü ben kitap değilim; çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz. Yaşarken anlaşılmaya mecburum.
Oğuz Atay
Küçük Esnaf
Uludağ Üniversitesi
Bursa
Simeranya, 31 Aralık 1994
578 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Doğunun limanları mahsundur,suları kederle dalgalanır.Kaleminden mürekkep yerine can akar,kan akar...
Sevgili Amin Maalouf dingin ve usta kalemiyle yine insana dair uykuda olan tüm duygularımızı uyandıracak, her satırı yüreğinize dokunacak mükemmellikte bir eser ortaya koymuş.
Eserimizin ana fikri evrensel hümanist bir bakış açısıyla olusturulmustur.Milletler ötesi etnisite ehemmiyeti olmayan ve farklı dinlere mensup mücadeleci hayat süren insanlarin kendi hakikatlerini arama gayretleri ,hüzünleri, sevinçleri,beklentiler ve hayaller arasında sekillenen hayatları ,birbirlerine duydukları saf aşk ve daha size dokunacak nice satirlar...
Kitabin yazım dili oldukça rahat ve okuması keyifli.
Eser hakkında fazlaca bir şey söylemeye gerek yok aslında.Bulun ve okuyun.Anlatilan coğrafyada size de çok şey dokunacak.
Reklam
İnsan iyidir... Gerçekten iyi midir?
Yoksa her insan içinde kendi şeytanıyla mı yaşar? Peki ne zaman onu serbest bırakır?
Yüzeye çıkmasına izin vermediğimiz o karanlık bizim irademizin mahkumu mu , yoksa biz kendimizi mi kandirmaktayiz?
Oscar wilde yaşadığı dönemde pek çok haksız eleştiriye maruz kalmış ve hayatını yoksulluk içerisinde geçirerek vefat etmiş çok kıymetli bir yazar.Kendisine yapılan en büyük eleştiri kaleme aldığı eserleriyle toplumun ahlaki değerlerini yerle yeksan ettiği iddiası.
Gerçekten de doğru mu bu iddia ? Yoksa tam aksine gün geçtikçe asıl insanlığı unutan ve içten içe kendi habis
duygularıyla başbaşa kalmış insanları bu acı gerçekle yüzleştirdiği için mi bu denli dışlandı Oscar Wilde? Kim bilir...
Kitabımızın ana karakteri Dorian Gray muhteşem bir dış görünüşe sahip insanlarda hayranlık uyandıracak, kusursuz yakışıklılıkta bir adam. Sevilen saf ve iyi niyetli olarak bilinen bir kişidir.Ancak her insanda olduğu gibi Dorian Gray'in içinde de karanlık bir nokta bulunmaktadır.
En az ana karakter kadar çarpıcı bir kişiliğe sahip Lord Henry ise Dorian Gray'in içinde var olan o karanlık noktayı beslemektedir. Kendine has tavrı, sivri cümleleri, acımasız genellemeleri ve her şeyden öte kendinden emin bir şekilde karşı tarafa görüşlerini fazlaca empoze edebilen baskın bir kişiliktir.
Ve Basil Hallward...Dorian Gray'in güzelliğine aşık yetenekli bir ressam Dorian gray'in muhteşem görüntüsü onun sanatında doruk noktasına getirir ,çizmiş olduğu Dorian Gray portresi aslında sonun başlangıcı olur.Çünkü Dorian Gray var olan asıl güzelliğini o tabloda daha iyi görür .İçindeki şeytani kibir içten içe iyice alevlenmeye başlar ,öyle bir hal alır ki artık tablodaki yaşlanmayan kendisini kıskanır duruma gelir.Gün geçtikçe bu kibir daha da büyür . O saf ,iyi
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş -José Saramago (spoiler içerir)Edebiyat
Bizler için hayatı yaşanılabilir kılan şey nedir ?
İnancımız ,ideallerimiz ,aşkımız ,ailemiz, başarılarımız, şiddetli arzularımız,yıkıcı öfkelerimiz ve daha pek çok şey...
Peki ya ölüm neyi ifade ediyor?
Ölüm, bizi biz yapan şeylerden koparan bir karanlık mıdır ,yoksa bir ödül ve lütuf mudur?
Bellki de ne kadar korkarsak korkalım aslında yaşama mana katan aslı gerçeklik ölümdür.
Hayatımıza dokunan ,anılarımızdan silinmeyen insanlar, olaylar, izlediğimiz filmler ya da kitaplar vardır.Sevgili Jose Saramago’nun “Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş “adlı kitabı bu anlamda benliğime dokunan yegane kitaplardan biri oldu .Franz Kafka’nın da dediği gibi “İnsanı ısıran ve sokan kitaplar okumalıyız.Okuduğumuz kitap bir yumruk indirerek bizi uyandırmıyorsa ne işe yarar ki.” İçimizdeki donmuş değerleri parçalayacak bir eser olmalı okuduğumuz kitap. Saramago’nun eserini okurken hissettiğim duyguyu ancak bu sözlerle tarif edebilirim .Saramago yaşamıyla bizden biri, eserleriyle benliğimizin en ücra noktalarına dokunan bir usta.
Eserin başında Kehanetler Kitabı’ndan bir alıntı yer almaktadır .”İnsan olmanın ne demek olduğunu her geçen gün daha az bileceğiz.”Kitabımız giderek yitirilen bu insanı değerlere atıfta bulunuyor ve konu bu ana tema etrafında şekilleniyor.
Saramago’nun edebiyatında baskın olarak kullandığı pesimist yaklaşımına rağmen bizleri sorumlu olduğumuz gerçeklerle yüzleşleştirerek ve hala ümidin var olduğunu anlatarak ayağa kalkmamızı, düşünmemizi istiyor.
Sevgili yazarımız kitabında ilk sözlerine “Ertesi gün hiç kimse ölmedi.” diyerek başlıyor.adı bilinmeyen bir ülkede ölüm o güne kadar gerçekleştirdiği vazifesinden vazgeçer ve artık hiç kimse ölmez .Bir anda bütün ülkeyi dalga dalga bir sevinç kaplar ancak çok geçmeden bu sevinç yerini hayal kırıklıkları ve kaosa
İntihardan kurtulan sonrasında hafızasını kaybetmiş bir adam. Öncesiz bir adam Boratin. Kitap bize Yeniçağ insanın anlam arayışını daha ziyade çırpınışını gösteriyor. İçimizdeki Boratin'e sesleniyor.
Aynaya baktığımızda kendimize yabancılaşan bakışlarımıza sesleniyor. Dünü unutup Yarını hiç düşünmeden sadece anı kurtarma gayretimizi bize sorgulatıyor.
Neden ölmeyi istedin Boratin.
Kurtulmuş olman bir ceza mı?
Yoksa geçmişinin izlerinin silinmesi bir lütuf mu?
Eşyalarda, dokunduğun duvarlarda geçmişin anlarını hatırlama gayreti. Aidiyetini hissetmek istediğin güvenli bir liman arayışı.
Kabına sığamama, geçmişini, gölgeni bulma arzusu... Bir yandan da getireceği karanlıklardan korkmak.
Kitap baş karakter Boratin'in monologlarıyla bizleri de ciddi sorgulamalara tabii tutuyor. Uğruna ölünecek neler var şu hayatta? Ya da neden yaşamalıyız? Bizi hayata tutunduran şey ne? Tanrı bağlamından koparılmış bir hümanist yaşantı bizim çıkmazlarımızı çözer mi? yoksa daha ciddi açmazlara mı sokar?
Her ne kadar farklı yaşam tarzlarımız olsa da seni çok sevdim Boratin.
