"Bu kariyer yeteneksiz oldukları, orada hiçbir işe yaramayacakları apaçık olan birtakım kişileri öylesi yerlere yükseltir ki, uzun yıllar hizmetlerinin, rütbelerinin hatrına kimse kovmaz onları oradan, bu yüzden düzmece birtakım görevlerde düzmece olmayan altı binleri, on binleri cebe indirerek bir ayakları çukurda olacak yaşlara kadar kalırlar görevde."
Başarı , kariyer ... Belki elde ettikçe , amaçlara verilen değerde azalıyordu ..
Belki yıllar geçtikçe , hayatın sadece başarıdan ibaret olmadığı anlaşılıyordu. Belki de sadece büyüyordu insan. İnsan büyüdükçe, içindeki boşluklar da büyüyor ya da değerlerin sıralaması yerleri değişiyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yalnızca sanatı seven bir kadındı ve sanatı ne kadar severseniz sevin, bu alanda ne kadar yetenekli olursanız olun, kariyer sahibi olmanın ya da para kazanmanın yolu bu değildi.
Hayallerimin peşinden gitmeyip başta ailem olmak üzere genelin dayattığı bir hayatı yaşıyor olmam, milyonlarca insan gibi beni de mutsuz ama kariyerli, mutsuz ama zengin bir insan yaptığı için yine de bununla gurur mu duymalıyım? Her şeyin en iyisini, en güzelini bildiğini zanneden çoğunluk, kariyerli ve varlıklı bir yaşamın mutluluğu da beraberinde getireceğine nasıl bu kadar emin olabiliyor? Çoğunluğun dışında ve farklı bir yaşam arzusu duyduğum hâlde onların istediği hayatı yaşadım ve yaşamaya da devam ediyorum. Mutsuzluğum pahasına, başkalarının yaşamak istediği hayatı ömrümün sonuna kadar yaşamaya devam mı etmeliyim yoksa kalan ömrümde kendi istediğim hayatı mı yaşamalıyım?