Arkasında kalan yıllar boyunca yaşadığı ne varsa ona acı veriyor. Hayatı ona acı veriyor. Güzel şeyleri de unutmak istiyor. Güzel şeyleri hatırlamanın ertesi günü mahveden, yıkıcı bir tarafı var.
Bir gece "Hikâyeler insanı kendi kuyusundan çıkarır, başkalarının kuyularına atar," dedi.
Madenci "Başkalarının kuyuları daha mı iyi?" diye sordu.
"İyi diye bir şey yok. Ama insan kendi hikâyesini bilir, kendi hikâyesinden sıkılır."