Enver Dere
@kartonkele
FÜ
Adana
13 Şubat
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Nâzende; nazlı, edâlı demek. Naz, Farsçada "kibir, büyüklenme" demekken dilimizde kendini beğendirmek amacıyla takınılan edâlı tavır anlamındadır.
Ne diyordu gönlü aşkla kavrulan:
“Değdi saçlarıma bahar küleği,
Nâzende sevdiğim yâdıma düştün.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
BeklenenŞiir
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni
Gelme, artık neye yarar? 
Necip Fazıl Kısakürek
Necip Fazıl KısakürekSeyyah oldum gezdim gurbet elleri - KaracaoglanŞiir
seyyah oldum, gezdim gurbet illeri,
kâr etti bağrıma, yeter ayrılık.
söyleyeyim başa gelen hâlleri,
çok çektim, ölümden beter ayrılık.
şu aşkın ateşi sönmüyor serde,
ah çeker ağlarım gezdiğim yerde.
ben burda kalmışım, dost gurbet elde,
beni ilden ile atar ayrılık.
ben terk eylesem de diyarı gurbet,
âşıklar, sadıklar kavuşur elbet.
dost ile bir saat yapsam muhabbet,
sevdiğim, gözüme tüter ayrılık.
karac'oğlan der ki: terkin verecek,
ötüşür bülbüller, gonca gülicek.
ben burda, yâr orda, böyle kalacak,
ister ölüm olsun, ister ayrılık.
Gelsen De Bir Gelmesen De - Osman Yüksel SerdengeçtiŞiir
Artık olan oldu bize
Gelsen de bir gelmesen de
Gelemeyiz biz yüz yüze
Gelsen de bir gelmesen de
Hep kendini çektin naza
Yok bahara yahut yaza
Bıktım gayrı yaza yaza
Gelsen de bir gelmesen de
Bir candır bu bir andır bu
Giden gelmez bir handır bu
Dağ taş değil insandır bu
Gelsen de bir gelmesen de
Göreceğim bir boş kafes
Ceset kalmış çıkmış nefes
Nerde o can nerde o ses
Gelsen de bir gelmesen de
Serdengeçti artık bitti,
Bu ayrılık cana yetti,
O bir demdi, geldi geçti,
Gelsen de bir gelmesen de. 
Osman Yüksel Serdengeçti
Osman Yüksel SerdengeçtiMehmet Akif İnan - Mescid-i Aksa ŞiiriDin
Mescid-i Aksa’yı gördüm düşümde
Bir çocuk gibiydi ve ağlıyordu
Varıp eşiğine alnımı koydum
Sanki bir yer altı nehr çağlıyordu
Gözlerim yollarda bekler dururum
Nerde kardeşlerim diyordu bir ses
İlk Kıblesi benim ulu Nebi’nin
Unuttu mu bunu acaba herkes
Burak dolanırdı yörelerimde
Mi’raca yol veren hız üssü idim
Bellidir kutsallığım şehir ismimden
Her yana nur saçan bir kürsü idim
Hani o günler ki binlerce mü’min
Tek yürek halinde bana koşardı
Hemşehrim nebi’ler yüzü hürmetine
Cevaba erişen dualar vardı
Şimdi kimsecikler varmaz yanıma
Mü’minde yoksunum tek ve tenhayım
Rüzgarlar silemez gözyaşlarımı
Çöllerde kayıp bir yetim vâhayım