türkan
@kasett
Bir aşk şiirine başlarsın. Canından çekersin her bir dizeyi. Şiir, sevgilinin kirpiğinden ruhuna, dünyada olmayan büyülü yollar açar. Sen bile sözünün karşısında tutulur kalırsın.
Sonra dünya döner. Sevgili, dönen dünyaya karışır. Onun boşalttığı yere, yalnızlık, hatıra, keder, pişmanlık denen gökyüzü kadar bir "gönül yarası" gelip oturur.
Reklam
Tekrar tekrar okunasıAlıntı
Seni sevmeyeni bekleyemezsin, seni kıranı affedemezsin; bazen en doğru sevgi, kendin için vazgeçmektir.
