melis
@kathena
344 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Kalbimin en karanlık noktasının çocuğu; sen, ben misin cidden? Besliyor musun evcilleşmemiş düşüncelerimi, konuşuyor musun engin dilimden?”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
7/10
2021 10. kitabı
Kitaba başlamadan önce önyargılarım vardı, ama ilk sayfasından itibaren beni etkilemeyi başardı. Dili yazıldığı yıllara istinaden biraz ağır gelebilir, bilmediğim birkaç sözcük çıktı. Yalnız 170-250 sayfa aralığı beni biraz bunalttı diyebilirim. İçimizdeki şeytan aslında nefsimiz, irademizdir. Hayır demenin önemini de arka plan olarak anlatan bir kitap olmuş.
*Spoiler içerebilir*
Macide’nin düşüncelerini anlatan ilk kısımdan itibaren Ömer’le olamayacaklarını hissetmiştim. Çünkü Nihat gibi bir arkadaşı olanın çok da düzgün olmasını beklemiyordum, bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim demişler. Bekâr hayatından jet hızıyla çift hayatına geçen Ömer’in bir türlü adapte olamaması, çeşitli bencillikleri, düşüncesizlikleri, özellikle 265. sayfada yer alan pis düşüncelerini gördükten sonra Macide için o kadar üzüldüm ki… Parasızlık yüzünden, borcu olduğu adamın eşine sapık gözüyle yaklaşmasına: “Ne yapabilirim?” demesinden sonra kitabı bırakmak istedim. Bu his aynı zamanda veznedarın ona zor durumda kalarak kasadan aldığı parayı anlatması üzerine Ömer’in bir süre sonra adamı tehdit ederek para istemesinde de olmuştu. Halbuki en başından çevresine adam akıllı bir göz geçirseydi, kendini bu kadar çaresiz görmeseydi, zor durumda olduğu halde “arkadaşlarının” hiç yardım etmediğini görebilirdi. Bedri ile diğerlerine nazaran daha uzak olmalarına rağmen Bedri tüm varlığını gözünü kırpmadan vermişti…
Son olarak, bence Macide’nin en çok hayal kırıklığına uğradığı şey, Bedri ile zamanında hiç konuşmadan anlaşmaları üzerine Ömer’in ona, oysa biri benimle konuşarak da anlaşabiliyormuş gibi hissettirmesi ama nihayetinde Ömer’in susarak yabancılaşmasıdır.
İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir.
