Beste
@kbeste
Şu anda okuduğu kitap
Gazap Üzümleri, insanlar çaresiz kaldığında hayatta kalmak için neler yapabileceklerini ve sadece bir lokma ekmek için verilen mücadeleleri etkileyici bir şekilde anlatıyor. Kitabın sonunu ise hiç böyle beklemiyordum. Oldukça çarpıcı ve okuru düşündüren bir finalle bitiyor.
“Her gece bir dünya, bütün ayrıntılarıyla yaratılıyordu… Dostluklar kuruluyor, düşmanlıklar yerleşiyordu. Palavracılarıyla, korkaklarıyla, sessiz adamlarıyla alçak gönüllüleriyle, terbiyeli adamlarıyla tam bir dünya… Her gece her sabah bu dünya bir sirk gibi dağılıyordu.”
Anne Frank’ın Hatıra Defteri, Nazi işgali altındaki Hollanda’da, ailesi ile birlikte saklanmak zorunda kalan genç bir yahudi kızın yaşadıklarını anlatıyor.
Anne Frank, günlüğünde savaşın bir türlü sona ermeyeceği hissine kapılır ; hatta savaştan sonrası onun için erişilemez bir hayal, masalsı bir şato gibidir. Ancak bu umutsuz durumda bile, savaştan sonra hangi mesleği yapmak istediğine ve nasıl bir insan olmak istediğini dair hayallerini anlatır. Bu genç yaşına rağmen kimlik arayışına girer ve savaşın yıkıcı etkilerine rağmen umudunu korumaya çalışır.
Özellikle, bu kadar derin ve olgun düşüncelerin küçük bir çocuk tarafından yazılması beni çok şaşırttı.
Otostopçu ayağa kalktı, pencerelerin arasından ona baktı. "Beni alır mısın, Bayım?"
Şoför çabucak dönüp bir an arkaya, lokantaya doğru bakarak, "Yolcu almaz yazısını görmedin mi?" diye sordu.
“Gördüm tabii. Ama bazen zengin domuzun biri zorla böyle yazılar koydurtsa bile, iyi insan yine de yapar iyiliğini.”
“İnsanın kendi ölümünü düşünmesi ne korkunç. Hele onun yaklaştığını bile bile kendini onu düşünmekten alıkoyamaması... Bazı insanlar hazırlık yapmadan ölmenin mutluluğuna kavuşuyorlar. Ani bir kaza, bir kalp krizi mesela. Korkmana gerek kalmadan göçüp gidiveriyorsun bu dünyadan. Sonra da düşünce diye bir şey kalmıyor. Galiba işin korkunç yanı ölmek değil, ölümden korkmak.”
