Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Insanın değerini belirleyen şey nedir? Dürüstlük, doğruluk ve başkalarına hizmet gibi karakter özellikleri mi, yoksa maddi kazancı veya satın alabileceklerinin hacmi mi?
İnsanın dünyaya verdikleri mi onun değerini belirler, yoksa dünyadan aldıkları mı?
Ben ilk şıkkı işaretleyenlerdenim. Hayatının ne kadar değerli olduğunu ölçmek istiyorsan, başka insanların hayatına senin ne kadar değer verdiğine bak.
Ne istersek elde ediyoruz ama istediğimiz şeyin bizi umduğumuz kadar tatmin etmediğini görüyoruz. Zaman kazandıran cihazlarla çevriliyiz ama asla yeteri kadar zamanımız olmuyor. Yaşamlarımızın yazarı olmakta özgürüz ama tam olarak nasıl yaşamlar 'yazmak' istediğimizi bilmiyoruz." diyor Barry Schwartz, Bolluk Para-doksu'nda. Buna mukabil Ralph Waldo Emerson'ın başarı formülünü hiç hatırdan çıkarmamak gerekiyor: "Sık ve çok gülmek; zeki insanların saygısını ve çocukların sevgisini, şefkatini kazanmak; dürüst eleştirilerin takdirine layık olmak ve yanlış arkadaşların ihanetlerine katlanabilmek; güzelliği takdir edebilmek, başkalarındaki 'en iyiyi bula
bilmek'; sağlıklı bir çocuk, bahçelik bir arazi ya da daha iyi duruma getirilmiş bir sosyal durum yoluyla bu dünyayı olduğundan biraz daha iyi bırakarak terk etmek; bir tek yaşamın bile sırf siz yaşadınız diye daha rahat soluk almış olduğunu bilmek. İşte 'başarmış olmak' budur" Başarı, insan ilişkiselliğinin esenliğidir; sevmiş ve sevilmiş, yaşamış ve yaşatmış olmaktır.
Mümkün ilişkilere olan inancım insanların benliklerini tanımlamaya karar vermelerindeki özgürlüklerinden geçiyordu. Yaşatılanların kurbanı olan değil geleceğin sorumluluğunu almaya cesaret eden erişkin yönümüz içimizde bir devrim gerçekleştirebiliyordu. Yılların öfkemizi anlamasını bekleyemezdik. İçimize baharları getirecek olan yine kendimizdik.
Huzursuzluğu hisset. Hatta bana az önceki gibi öfkelen. Ama öfke ve endişe dışında da çok fazla duygu vardır. Belki artık onlara da uğramanın vakti gelmiştir, ne dersin ?