Kübra Kaya
@kbr_ky
7 Mayıs
18 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
İnsanların hala sözcüklere bu kadar önem vermeleri çok tuhaf! Sözgelimi, birini dövmesen de bir aptal olduğunu söylesen üzülür. Ama çok akıllısın deyip parasını vermesen bile sevinir.
Reklam
-Belki de egemen olmayı istiyorsunuzdur?
-Yo, hayır! Neden isteyeyim? Tersine, boyun eğmeye hazırım. Yalnızca eşitsizlik ağır gelir bana. İnsanın kendine saygısını yitirmeden boyun eğmesini anlarım ama; mutluluk verir insana bu. Ama hep boyun eğen biri olmak..
İnsan her şeyi anlayabilecek yetenektedir. Gökyüzünün nasıl titreştiğini de, güneşte olup bitenleri de anlar; gel gelelim, bir başkasının neden onun gibi sümkürmediğini anlayamaz, bunu anlayabilecek yetenekte değildir.
-Aşık olmak istiyorsunuz ama sevemiyorsunuz: Mutsuzluğunuzun nedeni bu işte. Belki de aşırı titizsiniz.
-Benim için ya hep ya hiçtir. Cana candır. Benim hayatımı aldıysan sen de kendi hayatını vereceksin bana; acımadan ve dönüşü olmayacak biçimde. Yoksa başka türlüsünü istemem.
-Hayret, nasıl oldu da şimdiye kadar aradığınızı bulamadınız?
-Yoksa siz insanın kendini bir şeye vermesinin kolay olduğunu mu sanıyorsunuz?
-İnsan düşünecek, bekleyecek, kendi değerini bilecek, yani kendine değer verecek olursa kolay olmaz; ama düşünmezse, kendini vermesi çok kolay olur.
-İnsan nasıl değer vermez kendine? Bir değerim yoksa, bağlılığım kimin ne işine yarayacak?
-Benim sorunum değil bu. Değerim konusunda başkaları karar versin. Önemli olan insanın bütünüyle kendini verebilmesidir.
Çoğu insan sırf bulunmaz bir hiçbir şey söylememe fırsatını kaçırdığı için çok şey kaybetmiştir.
Sayfa 59
Reklam