Bir çocuk doğuyor bugün. Bir yerlerde ölüyor başka çocuklar Mutlak düzen. Birileri kendini bulamadan giderken, birileri seçmediği kurallara doğuyor. Rolünü oynuyor bütün çocuklar.
Sadeliğimi vasat, zayıflığımı aciz, sakinliğimi korunaksız ilan ettiler. Düşmeyi, durmayı, korkmayı, yapmamayı, yapamamayı yargılayıp durdular. ‘Ol!’ dediler. Güçlü ol, hırslı ol, başarılı ol, çalışkan ol, cesur ol… Kendini boş ver, olması gereken ol! Bol gelirse, daraltıp ol, yol biterse yol yapıp ol, acı verirse ağrıkesici al, dayanıklı ol ve ol.
Aynı denizlerde yol alıyoruz hepimiz. Belli dönemlerde hepimize oluyor. Kimimizin limanı uzak bu ara, kimimizin rotası karışık. Birimizin denizi fırtınalı, diğerimizin yol arkadaşları kayıp. Er ya da geç, yaşaya yaşaya, gide gele, düşe kalka öğreniyoruz bir sıkıntıdan geçmeyi. Hepimize oluyor, herkese geliyor.