Andromedalı
Puan vermedi
ANDROMEDALI
Rüyaların Ötesindeki Kadim Çağrı
Geçmişin tozlu hiyeroglifleri, rüyaların diliyle geleceğin en büyük sırrını veriyor olabilir mi?
Nora Gülüm Erdinç’in kaleme aldığı Andromedalı, bizi sadece bir kurgunun içine değil; taaa M.Ö. 1156’dan 1947’nin arkeolojik kazılarına ve 2012’nin modern dünyasına götürüyor. Üç farklı zaman dilimine ve birbirine rüyalarla bağlı üç kadına (Amunet, Süreyya, Duru) konuk ediyor.
Bu eser, spiritüalizm, astral seyahat, dünya dışı varlıklar ve Mısır mitolojisini birleştiren eşsiz bir harman. Yazarın bilim ile ezoterizmi, arkeoloji ile telepatiyi ustalıkla birleştirdiği bu hikâyede; Betty ve Barney Hill vakası gibi gerçek olaylara dayanan referanslar, okuru sınırları zorlayan bir yolculuğa çıkarıyor.
Andromedalı, sadece "Evrende yalnız mıyız?" sorusuna değil, "Biz kimiz ve nereye gidiyoruz?" sorusuna da odaklanıyor. Eğer hakikatin yollardan daha değerli olduğuna inanıyorsanız, bu egzotik bilimkurgu serüvenini keşfetmeye hazır olun.
Benim için değişik bir okuma deneyimi oldu. Görsele Kara Kuzu'yu da ekledim. Kediler de büyük ölçüde uzaylıdır bence ama Andromeda'dan mı o tartışılır???
Giden kedilerimin ardından...
Bu kitabı o kadar aradım ki, sırf ismi ve kapağı için ne kadar olursa alacaktım kitaplığıma koyacaktım. Bulamadım, hiç sevmediğim halde pdf'ten okudum. Zaten kısa öykülerden oluşan kısa bir kitap.
Ferit Edgü'ye bir başlangıç yapmak lazım.. Giden kediler buluşmamıza vesile oldu diyelim...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte #türkklasikleriserisi etkinliğinde #küçükşeyler kitabını okuduk. Kendisi aynı zamanda @okumacemberiolusturalim
etkinliğimin de biten ilk kitabı olur.
Küçük şeyler insanların başına gelme olasılığı yüksek olan olaylar zincirinden oluşmuş. Birbirinden farklı hikayelerle kimi zaman hayal kırıklıklarını, acıları, hüzünleri, kimi zaman ümidi ya da içine düşülen duygusal boşlukları anlatıyor. Büyük acılardan ziyade, çoğu insanın hesaba almayacağı ayrıntılar da irdelenmiş. Ama ben kitaba giremedim bu sefer. Sevdim hikayeleri ancak yaşayamadım. Kediler'de tebessüm ettim buruk bir şekilde, İki Yüz Elli Kuruşa Bir Asır'da üzüldüm, Düğün'de çok kızdım, Pandomima'da hüzünlendim ama istediğim şekilde yoğunlaşamadım. Çok koptum nedense.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
"Yirmi yaşında olmadığımız halde bizler de mutlu olduğumuz anları gözden geçirsek, bütün kainatın karşısında titrediği şu kelimeye ulaşmaz mıyız? Hiç..."
135 yıl önce yazılmış 9 hikaye.Duygu ve Düşünce
Kediler hikayesi ne kadar güldürmüş olsada sonraki hikayeler düşündürdü. Özellikle Düğün ve Pandomima hikayeleri üzücü geldi bana.
Ama Arlezyalı hikayesi (Daudet’nin L’Arlesienne hikayesinin çevirisiymiş) ile Pandomima hikayelerinin alt metininin benzer olduğunu okuduğunuzda rahat hissedebiliyorsunuz.
Puan vermedi·64 syf.··
Beğendi
·2026 79. kitabı
·3 saatte okudu
·Okunma: 14 Haziran 2026 13:52
Özgürlüğün simgesi kediler, itaatkar köpekler... Bir kasabada kediler birden ortadan kaybolur ve devlet yetkilileri de işte bunlar kedi diye köpekleri dayatırlarsa sonuç ne olur. Toplumdaki bireylerin düşüncelerinin tahakküm altına alınması ve tek tipleştirilmesi üzerine alegorik bir roman. Kısa ama öz !
Göçmüş kediler bahcesi /Bilge Karasu
Bilge Karasu'nun Göçmüş Kediler Bahçesi'ni bitirdiğimde elimde net cevaplardan çok sorular kaldı. Belki de kitabın en güçlü yanı buydu. Çünkü Karasu okuruna bir şeyler öğretmeye çalışan bir yazar değil; onu düşünmeye, görmeye ve fark etmeye davet eden bir yazar.
Bu kitapta balıklar, kediler, deniz ve ağaçlar yalnızca hikâyenin bir parçası değil. Her biri insanın kendisine, yalnızlığına, değişimine ve yaşamla kurduğu ilişkiye açılan bir kapı gibi. Karasu'nun satırlarında doğa bir dekor olmaktan çıkıp yaşayan bir varlığa dönüşüyor. Belki de bu yüzden kitap boyunca kendimi sık sık durup etrafıma bakarken buldum.
Son zamanlarda en çok keyif aldığım şeylerden biri doğanın içinde olmak; ağaçları izlemek, çiçeklerin kokusunu duymak, gökyüzüne bakmak ve sessizliği dinlemek. Bu nedenle Göçmüş Kediler Bahçesi bana yabancı bir dünyanın kapısını açmaktan çok, zaten içimde filizlenmeye başlamış olan bir duyarlılığı görünür kılmış gibi geldi.
Edebi açıdan bakıldığında kitap, olaylardan çok atmosferiyle yaşayan bir eser. Kimi zaman bir masal, kimi zaman bir düş, kimi zaman da felsefi bir sorgulama gibi ilerliyor. Bu nedenle okurken "Ne oldu?" sorusundan çok "Ben burada ne hissettim?" sorusu önem kazanıyor. Kitap, anlamını her okurun kendi deneyimiyle tamamladığı metinlerden biri.
Kitabı kapattığımda aklımda kalan soru ise şu oldu:
"Yaşamı gerçekten görüyor muyuz, onu derinden hissediyormuyuz yoksa sadece yanından geçip gidiyor muyuz?"
Kimler kitabi okurken zevk alir diye sorarsanız
Hayatı fethedilecek bir yer değil de, dikkatle bakılması gereken bir gizem olarak gören okurlara, felsefe severlere hitap edebilir derim.
Göçmüş Kediler Bahçesi, size dünyaya biraz daha yavaş, biraz daha dikkatli ve biraz daha derinden bakmayı hatırlatan kitaplardan biri olacak.