“Bir keresinde tsunamiyle ilgili bir belgesel
izlemiştim,” dedim. “Gelirken, sahildeki tüm suyu çekiyor. Okyanus zemini görülecek şekilde deniz seviyesinin altına geliyor. Tüm kum, deniz kabukları, mercanlar ortaya
çıkıyor, o yüzden insanlar onlara bakmaya gidiyorlar. Sonra dev dalga gelince, kaçmak için çok geç oluyor. İnsanları ele geçiriyor.”
Liz’in gözlerinin içine baktım. “Seni cezbediyorlar. Başlarına gelmiş en güzel şeymişsin, dünyadaki en özel kadınmışsın...
nadir bir şeymişsin gibi hissettiriyorlar. Ama bu
bir tuzak. Bu şekilde kurbanlarını boğacak kadar yakınlaşabiliyorlar. Ne diyeceğim, biliyor musun, Liz? Kendini kurtarmaya hazır olana kadar kimse seni kurtaramaz.”