Sōseki’nin Kedisi
@kedisoseki
Diyaloglar kurmaca mı?·272 syf.·
7/10
2026 9. kitabı
Hipnoz seansı dendiğinde kişilerin deneyimlerini nasıl aktardıklarını daha gerçekçi şekilde bulmayı bekliyordum. Yazarın sahiciliğini bozan bazı açıklar var.
Öncelikle yazarın sorduğu çoğu soruya “evet”,”sanırım” gibi olumlu yanıtlar alması düzmece bir diyalog hissi yaratmış.
İkincisi hipnozdaki kişinin üst bilinç olarak konuşabileceğini varsaysak bile kitapta bu gayet aklı başında bir diyalog içinde, konu bütünlüğüne bağlı şekilde verilince kurmaca görünüyor.
Kitaptan kendi adıma çıkardığım en olumlu sonuç insanları, dünyaya gelmeden öncesini hatırlamayan varlıklar olarak görüp hepsinin başka bir sınav (ben karma dememeyi tercih ederim) verdiği farkındalığı yaratması olduğunu söyleyebilirim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
5/10
2026 4. kitabı
Kitap basit ve cevabı herkese göre değişebilecek bir soru (Para mutluluk mudur?) üzerinden rutin ilerliyor. Bölümler kendini tekrar eder nitelikte. Kurgu ve sahne tekniği iyi diyebiliriz. Ama yazar kendini tekrar eden biri olmalı. 
Bir Gün Kediler Dünyadan Yok Olsaydı romanında bahsettiği Sahne Işıkları filmini burada da kullanmış mesela. Filme karşı obsesyon mu geliştirmiş, başka film mi izlememiş bilmiyorum. Ayrıca konuyla ilgili çok fazla alıntı yapıyor. Tüm bunlar roman tekniğini zayıflatıyor. Film ödülleri alması normal, popüler filmler çıkar bu romanlardan. Ama asla güçlü ve başarılı anlatılar diyemeyiz.
Kısacası çok sıkıldım iki kitabın da yüzeyselliklerinden.
Bir Gün Kediler Dünyadan Yok Olsaydı romanında bahsettiği Sahne Işıkları filmini burada da kullanmış mesela. Filme karşı obsesyon mu geliştirmiş, başka film mi izlememiş bilmiyorum. Ayrıca konuyla ilgili çok fazla alıntı yapıyor. Tüm bunlar roman tekniğini zayıflatıyor. Film ödülleri alması normal, popüler filmler çıkar bu romanlardan. Ama asla güçlü ve başarılı anlatılar diyemeyiz.
Kısacası çok sıkıldım iki kitabın da yüzeyselliklerinden.
10/10
2025 62. kitabı
Çeviri harika. Uzun süreden sonra teorik alanda okuduğum en akıcı kitaptı.
Estetik, şiir, kurgu ve tiyatro ile ilgili bölümler üzerinden Japon edebiyatı ile ilgili genel bir bakış sunuyor. Japon edebiyatına ilgi duyanların merakını körükleyecek bir içerik.
9/10
2025 51. kitabı
Gerçekten önemli bir kitap. Zen felsefesine dayanan çok şey buldum ama bunlar anlaşılır biçimde aktarıldığı için uygulanması çok daha kolay. Konunun yabancısı olmadığım halde birkaç yerde hayret içinde kalıp aydınlanma yaşadım. Açıkçası bitsin de istemedim çünkü bu kitabın yarattığı etki hep sürse keşke.
Bence ufuk genişletecek kapasitede.
8/10
2025 26. kitabı
Yorgunluk Toplumu'nda Byung-Chul Han yorgunluğu iki şekilde ele alıyor.
Biri performans ve aktiflik toplumunun getirdiği aşırı yorgunluk ve takatsizlik, diğeri ise teneffüs edilen yorgunluk. İlkinde tecrit ve izolasyon, ikincisinde ise ben'in geçirgenliği (az ben'in fazlası) söz konusu. İlki aslında aşırı performans ve pozitifleştirme (her yana yetişme, her işi halletme, bölünme) sebebiyle gelen bir bezginlik iken ikincisinde fiili bir çalışma ve yorulma söz konusu.
Her yere yetişmeye çalıştığımız ve bu yüzden yorgun düştüğümüz günümüz dünyasında yorgunluklarımız bile gerçek bir yorgunluktan çok tembelliğe ve takatsizliğe benziyor. Kendini bir işe vakfedip gerçek anlamda çalışmanın ardından gelen yorgunluk ise çalışkanlıkla, üretimle, huzurla ilgili. Oysa şu an -aslında birçoğu bize uygun olmayan- bir dolu aktivitenin cezbine kapılarak, "her zaman", "her yer"de var olmaya çalışıyoruz. "Teneffüs edilen yorgunluğun" aksine içimizdeki çalışma isteğini, üretme gücünü ve huzuru yok ediyoruz.
Bu hız çağında belki uyaranlardan ve imkânların bizi zorladığı koşuşturmacadan uzak kalamıyoruz, doğru. Ama bu gerçek yorgunluklar için teneffüsler vermemize de engel değil. Gerçekten istediğimiz bir işe, bizi yorarken mutlu eden bir işe, hobiye herkes yapıyor diye zorla değil de hissederek zaman ayırmak bize gerçek bir yorgunluğun huzurlu teneffüsünü verecektir.
