Zorlu günlerden geçtin sevgili kendim. Çaresizlik, gözyaşı, tasa, keder, hastalık, aşk adeta bir çığ gibi yağdı üzerine. Bazen geceleri gözüne uyku girmedi, bazen bir gündüz vakti yeryüzünde hiçbir yere sığamadın. Bağırmak istedin, haykırmak istedin, acını, kederini paylaşmak istedin ama paylaşamadın, bağıramadın. Gözyaşların aktı bir bir, sessizce göklere dua bıraktın. Günler devam ederken, devam ettirmen gereken şeyler oldu, çok zorlandın ama bir şekilde devam ettirdin ve başardın. Sonra seni sevmeyen birine gönül verdin, ondan defalarca vazgeçmek istedin ama olmadı. Günler böyle sürüp gitti. Hatalarınla, doğrularınla, başarı ve başarısızlıklarınla bazı şeyleri geride bıraktın. Biliyor musun seni çok güçlü görüyorum ama aynı zamanda güçsüz. Sana çoğu vakit kızıyorum, bunca zorluklara göğüs gerip yıkılmazken, duygusallığından ötürü bir çift söze yıkılıyorsun ve yıkıyorsun. Yorgunsun sevgili kendim biliyorum ve hayatında hala kabullenemediğin şeyler var bunun da farkındayım ama artık kabullensen ya, belki her şey çok daha iyi olur. Bir de bu kadar ince düşünmeyi keşke bıraksan ve kalın düşünmeyi öğrensen. Çünkü kendine çok zarar veriyorsun, ben çok üzülüyorum. Seni çok seviyorum ve inanıyorum ki zamanla her şey daha iyi olacak. Buna sende inan...