Ne desem, tuhafsayıp onlardan biri olmadığımı belli edecek şekilde bakıyorlar bana. Sonra, taviz vermiş gibi hissediyorum. Kendimle ilgili söylediğim her söz ayrı taviz. Canımdan bir parça koparıp masalarına koyuyorum ki bir şekilde aynı sofrada buluşalım. Şöyle bir kokluyorlar, didikliyorlar... Uzaklaşıyorlar.