Ah!.. Ah!.. Erkekler!.. Bunların muhabbetine inanmak, onların sadakatine aldanmak ne büyük kabahat! Ah biz zavallı kadınlar! Biz evlendiğimiz zaman zannederiz ki bir koca, bir arkadaş alıyoruz. Halbuki erkekler bize o nazarla bakmıyorlar. Onların evlendikleri zaman karılarına verdikleri değer, satın alacakları bir yük hayvanı yahut arabaya verdikleri önemden azdır! Evet hakları var. Çünkü bir yük hayvanı alacaklar, eğer iyi çıkmışsa yine satmaya mecbur olacaklar. Lakin aldıkları fiyat ile belki satamazlar. İşte bunda bir zarar kokusu var. Fakat kadınlar iyi çıkmazsa, huylarına uygun düşmezlerse, hiçbir zarar etmeksizin onları bırakırlar. Başkalarını, belki de daha iyilerini alırlar. İşte bizi hayvan mesabesinde dahi tutmazlar. Ne yapalım? Hüküm onların elinde. Nasıl isterlerse öyle yaparlar...