Keşke bir mektup arkadaşım olsaydı onu da sıkıcı hayatımla ilgili bilgilendirmek güzel olurdu🥹
"Özlemek, ölmekten sadece iki harf fazla ama yükü bütün bir ömür kadar ağır..."
Keşke harflerin azlığı kadar acısı da az olsaydı...
İnsan babasından güç almalıydı, bense gücümü sana rağmen dik durarak kazandım. Sen benim için hiçbir zaman bir baba olamadın; sadece arkamı döndüğümde düşüşümü izleyeceğinden emin olduğum bir yabancıydın. İçimdeki kırgınlığım, kızgınlığım, öfkem yerini öyle köklü bir nefrete bıraktı ki, artık bu hayatta nefes almadığın, tamamen yok olduğun günü dilemekten başka bir şey gelmiyor içimden. Hayatta bazı kayıplar ölümle olmaz, bazı insanlar yaşarken kaybedilir. Ama sen beni bu hayattan ve kendinden öyle bir soğuttun ki, artık sadece yokluğunu değil, bu dünyadan tamamen silinip gitmeni isteyecek kadar tükettin içimi. Bir çocuğun dilinden 'keşke ölseydin' cümlesini dökebilmek, bir babanın gelebileceği en zavallı noktadır. Varlığı yük, yokluğu hafiflik olan bir yabancısın artık. Bir evladın ahı olarak bu sana yeter; yaşattığın her kötü anıyla baş başa kal. 🍃
