Kibrit Çöpü
@kibritcopu62
Okur-Gezer
Terk Etmeyen Sevda
Ahmed Arif'in sürgün günlerine, yasadigi siyasi baskıya, ic dünyasına ve en cok da yillarca bu mektuplara gizlenmiş olan Leyla'ya olan aşkına tanıklık ediyorsunuz..
Tek bir şiir kitabiyla hafızalarımıza yer eden Ahmed Arif'in Leyla Erbil'e yazdığı bu mektuplar adeta bir Aşk romanı niteliğinde, kitabin icin de mektuplara tamamen sadik kalınmış sadece bazı isimler baş harfleri belirterek paylasilmis... Diger yandan Leyla Erbil'in Ahmed Arif'e yolladigi mektuplarin akibeti belli degil malesef... O yuzden genel olarak şairin Duygularina taniklik ediyoruz ama okuyucu eminim bu duyguların tek taraflı oldugunu fark edecektir... Zira uzun yillar süren bu mektuplasmalar sirasinda birbirinden ayri iki farkli hayat yaşanıyor Aşk var ama Şairi terk etmeyen bir sevda belki de bir takıntı...
Keske bana yazilsa dedirtecek guzellikte mektuplar, bazi sayfaları tekrarla okudugumu itiraf edeyim...
Reklam
Yazilmis mektuplar
Bu kitabi okuyunca her başlığın altinda adeta bir masalla bulusuyorsunuz. Tamami Aşk Mektuplarindan oluşuyor, en cok dikkatimi ceken sey sevdigi kadini tasvir ederken benzettigi bütünleştirdigi şeylerdi. Kimi zaman bir dag keçisi bazen beyaz güvercin, bazen agzini yillarca daglarda kaldigi mağaraya benzetmesi ve saçlarıni bir sinema perdesiyle bütünleştirmesi ilk aklima gelenler... Şiir gibi masal tadinda bir kitap..
Aşıksaniz okuyun derim,aman hic aşka bulasmayayim diyorsaniz yine de okuyun derim.. Bu kitap insanı aşka teşvik ediyor resmen :)
Türkiyeli Anadolulu bir Ermeni aydınıydı Hrant Dink ve biz onu ne kadar tanıyabildik..Bu Biyografiyi okuyana kadar eksik kalmış ona dair her şey.
19 Ocak 2007'de bütün Turkiye'nin gozleri önünde düşünceleri yüzünden öldürülmüştü !
"Ya sev ya terk et "diyerek onu ülkesinden kovmaya çalışmışlar "guvercin tedirginliği içindeyim, ama biliyorum ki bu ülkede güvercinlere dokunmazlar," diye yazdiginin murekkebi bile kurumadan kahpece onu arkadan vurmuşlardı...
Bu utancı ve acıyı o zamanlar hep birlikte yaşadık ve gelmeyen adalette Hrant halen o kaldırımda yatıyor!
Anadolu'dan Istanbul'a gelişi ve yetimhanede baslayan bir hayat kardeşlerini sahiplenisi ve yine cocuk yaşlarda yetimhanede baslayan ilk ve tek büyük Aşkı Rakel... Annesini intihar sonucu trajik kaybedisi... Ve daha bir cok şey bilmedigimiz...
Dostlarinin sevdiklerinin ailesinin ona dair burda anıları ve yaşadığı ozellikle son dönemde aldığı tehditler ve yalnizlasmasi ...Her seye ragmen Memleketini terketmeyen guzel yurekli Bir insan...
Yasarken sevdigi insanlara dokunmayi bilmiş, herkeste derin izler bırakmış...Keşke böyle son bulmasaydı hayatı, malesef güvercinlere de kıyıyorlar bu Ülkede Sevgili Hrant... Devr-i Daim olsun ...
Doksanlarda Hepimizin hatırladığı belki uzaktan hakim olduğu tuyleri diken diken eden Hizbullah'in toplu katliamlari mezar evler, domuz bağı ve genc kadinlarin intiharlari... Batman da yaşanan uzun sure devletin bu cinayetlere mudahale etmediği bir süreç, bir anda toplu mezar evlerinin bulundugu o zamanlarda Mektuplar ve gizli notlar tehditler üzerinden yürüyen sürükleyici bir kitap...
Mehtap Ceyran'in ilk romanıymış ben anlatımını begendim..
"Babam ,tamı tamamına yirmi beş yıl sonra,bir elinde yıllanmış üç telli bağlaması, diğer elinde ahşap bavulu,kapımın önünde diz çökmüş, gece vakti aniden ortaya çıkmış mahçup bir konuk veya gecip giden zamandan borcunu mahsup etmeye gelmiş eski bir alacaklı gibi öylece beni bekliyordu"
yazarin Babasi " Aşık Heves Ali " ile
Diyarbakır'dan Kars'a dogru giden yol ve hayat hikayesi... Yıllar sonra bir gece yarisi dönen babasıyla olan hesaplasmasi cebinde bulduğu ileri derece kanser tahlil sonuçları ve sonrasında son arzusu Kars'a Aşıklar Bayramına gitmek istemesi ve yol boyunca yaşadıkları aralarinda gecen diyaloglar, Saz Aşığı babanin evvel hayatindaki kadinlarin sırrına dogru yolculuk...
Yazarin Her üç telli baglama, babamin kasketi ve kahverengi bavulu dedigi bölümlerde dönüp kapak fotoğrafına baktim kitabın , bu kadar iyi tasvir edilebilirdi hayalim deki baba figuru kapağa işlenmişti resmen...
Ve Yazarin boğazını düğümleyen yutkundugu konuşamadığı gözlerinin dolduğu babasiyla gecen yaşadığı bütün diyaloglarda aynı duygular zuhur etti ben de ...
Bu kadar duygulandigim bir kitap hic okumadim daha önce, her sayfasında bir gözyaşı bıraktım, belki kendimden bir seyler buldum ... Belki ona en cok ihtiyaciniz olduğu anda yitirdiginiz bir Baba, eksik yaninizi tamamladiginiza inandiginiz yillar sonra hayatiniza gelen bir adam ya da Kadin ve sonra
Bir anda giden yarim kalmış bir Aşk ....
Kitapligima iyi ki dahil etmisim , sanirim Kemal Varol'un okuduğum ilk ve son kitabı olmayacak...
Reklam