*Spoiler*
Bir bölüm okuyup, direkt kitabı bıraktım. Bu kadar ergen erkek karakterleri gerçekten hiç sevmiyorum.
Bu ne azgınlık ya. İlk bölüm baloda geçiyor. Karakterlerin ilk etkileşimini görüyoruz.
Adamın aklından geçenler sırasıyla
“Şaperon bakışlarını, Ranelow’ın itici bulduğu bir şekilde Thorpe’nin şakalarından birine kıkırdayan Bayan Demarest’e yoğunlaştırdı. Ona sahip olurkende böyle gülebilecek miydi?”
“Bu kadın çok cüretkardı. Hem de şüphe götürmez bir şekilde. Tereddütlü ilgisi birden kararlılığa dönüştü. Bayan Demarest’e sahip olacaktı. Sorgusuzca. Üstelik bu iş bitmeden şaperonuna da sahip olacaktı.”
“O çirkin elbiseyi üzerinden sıyırıp atar, arkadan bağlanmış saçlarını çözerdi, ta ki saçları omuzlarına dökülene dek. Onun el değmemiş memelerini öper, bir erkeğin okşamalarının tadını çıkarmayı öğretirdi.”
“Ahmak suratlı kız kurusunun onu amacından saptırmasına izin veremezdi.”
Sadece ilk 20 sayfa beni o kadar hayal kırıklığına uğrattı ki. Böyle bir adamın ana karakter olduğu bir kitabı okumak istemedim. İntikam almayı, ilişkiye girip kenara atmak sanan, aklından daha iki kelam etmediği iki kadın hakkında böyle sapkın düşünceler geçiren bir karakteri kimse güzelleyemez ya. Ona karşı gelen kadınların ırzına geçmeyi düşünmekten keyif alan birinin, tam da bu düşüncelerinin başrolü ile aşk yaşacağı bir kitap.
Tahminimce ona meydan okuyan şaperonu ( ki işi bu leydisine böyle hovardaların yaklaşmasını engellemek) ilerleyen sayfalarda baştan çıkarmaya çalışacak (çünkü hiçbir kadın onu reddedemez) , sonra da aşık falan olacaktır. Hiç şaşmaz.
Hovarda karakterlerin olduğu çok nadir güzel kitaplar var. Fakat bu kesinlikle onlardan biri değil. Bu bildiğin kadınların itibarıyla oynayan, ahlaksızın teki. Kafasının içi o kadar iğrenç ki okumaya katlanamadım.
Ek