Gönlüme söz geçiremiyorum; ne kadar susmaya çalışsam da içimde senin adın aynı yerden, hiç durmadan kanayıp duruyor.
Dışarıdan konuşan,yürüyen biri gibi görünsem de aslında içimde hep aynı yerde bekliyorum seni.
Ve ben, neyi bırakmam gerektiğini bilsem de, seni bırakmayı öğrenemiyorum; çünkü içimdeki en sessiz yer bile seni fısıldıyor.
Belki de Sevgilim mesele seni unutmak değil, seni unuttuğumda geriye kim kalacağını bilememek.