tezer özlü☆
@kinvera
pin.it/2UdEL0hFL
༘˚⋆𐙚｡⋆𖦹.✧˚
kin’in yas’ından eser kalmaz bu gidişle.
Şu anda okuduğu kitap
Karakterleri çokça betimleyen, içiyle dışıyla yazılmış olan kitaplara bayılıyorum!!
Ömer..Onu ilk gördüğümde zaten tanıyorum gibi hissettim. Her ne kadar ondan nefret etsem de.. İnsan, sorumluluğunu almadığı her şeyi içindeki şeytana yıkar. sonra da “elimden bu kadarı geldi” diyerek yaşamaya devam eder. Ömer de öyle ve Macide’nin sevgisini elinin tersiyle itmese de onu taşıyacak gücü bulamıyor. Bedri gibi sağlam bir dostu olmasına rağmen onun çizgisinden etkilenmiyor. İnsanın kendi kendine kurduğu en büyük engelin ta kendisi.
Macide daha saf, daha umutlu, daha inançlı. Hayatta bir anlam bulmaya çalışıyor. Ama Ömer’in bocalayan dünyasında, onun “kurtarıcı”sı olamıyor. Bazen sevgi tek başına yetmiyor karşındaki insan kendi içindeki savaşı çözmeden, senin elinden tutsa da sürekli kayıyor. Ömer ömer diye tutturduğun için sana kızsam da bunları hak etmemiştin Macide!!!!
Ve Bedri🩷favori karakter içinde resmen koskaca bir Sabahattin Ali yaşıyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bazen Mecbur Kalır İnsan
Uzun zamandır böyle tüm duyguları bana geçiren kitaplar okumuyordum. Çok çok üzülerek okudum ama çok iyi geldi. Sanki film izliyormuşum gibi akıp giden, bütün duyguları bana hissetiren kitapları çok seviyorum ki zaten bana birazcık Yeşil Yol'u çağrıştırdı.
Ne büyük sürprizler var ne de gizemli bir kurgu. Ama okudukça içine işleyen bir gerçeklik var. Çünkü karakterler çok tanıdık hayalleri, yalnızlıkları, yükleri çok bizden.
George ve Lennie... Yollarda iş arayan, günü kurtarmaya çalışan tarım işçileri. Aralarında farklı bir bağ var. .George akıllı, ayakları yere basan biri. Lennie ise koca cüssesine rağmen çocuk gibi saf, zihinsel engelli biri. İkisi birbirine tutunmuş, yollarda işten işe sürükleniyor. Tek hayalleri var; küçük bir arazi, kendi yiyeceklerini yetiştirdikleri,keyiflerinin istediği gibi bir yaşam ve tabii tavşanlar. Lennie bakacak onlara, George öyle söz vermişti. Ama o dönemin şartlarında bu hayal çok büyük bir lüks. Kitap boyunca hep o hayalin etrafında dönüyorlar. Bir yandan çalışıyor, bir yandan o hayale sarılıyorlar.
Kitap boyunca dikkat çeken en güçlü hislerden biri de yalnızlık. Sadece George ve Lennie değil, çiftlikteki diğer karakterler de içten içe yalnız. Candy yaşlı ve artık işe yaramaz hissediyor. Crooks siyahi olduğu için dışlanmış. Curley’in karısı bile sürekli ilgisizlikten şikâyet ediyor. Herkes konuşacak, anlaşılacak birilerini arıyor. Ama kimse kimseye tam anlamıyla dokunamıyor.
Yeşil yol demiştim John Coffey gibi, Lennie de hem güçlü hem kırılgan. Ve her ikisi de, başkalarının korkusu yüzünden kurban ediliyor. George’un finalde aldığı karar, Paul’un yaşadıklarıyla aynı duygusal yükü taşıyor. George’un finalde yaptığı şey ise.. Ne zor sevdiğin biri için en kötüsünü yapmayı göze almak. Öyle kolayca “doğru” ya da “yanlış”