bir puro yakıyorum, arkama yaslanıp
ölü dostları, ölü günleri, ölü aşkları anımsıyorum;
o kadar çok şey ıskaladı ki çoğumuzu, gençleri özellikle, çünkü onlar başlangıcı kaybetmişler
ve devam etmek zorundalar.
H. G. Wells'in Zaman Makinesi Bence gercekten güzeldi, bilim kurgu sevdiğimi hatırlattı diyebilirim. Kitabın anlatımı gerçekten sürükleyiciydi.
Siz de bağdaştırır mısınız bilmiyorum ama Jack London'un Âdem'den Önce'sinin gelecek versiyonunu okur gibi hissettim kendimi ve bu yönüyle çok hoşuma gitti. Tabi Zaman Makinesi daha kurgusal ve kısaydı.
Son olarak Weena böyle bir karakterin etrafta olması baya rahatlatıcıydı (muhtemelen Zaman Yolcusu için de öyledir.) Kitabın sonu başka türlü olamazdı gibi, böyle bitmesi güzeldi..