“Monet, Picasso, Van Gogh, ve Hemingway gibi birçok sanatçı ve bohem hayat yaşayan kişi absent içkisini güçlü bir afrodizyak diye göklere çıkarırdı.”
Bitkilerin Gizli Dünyası s.275
Bitkilerin Gizli Dünyası s.275“Monet, Picasso, Van Gogh ve Hemingway gibi birçok sanatçı ve bohem hayat yaşayan kişi absent içkisini güçlü bir afrodizyak diye göklere çıkarırdı.”
Bitkilerin Gizli Dünyası s.263
Bitkilerin Gizli Dünyası s.263Reklam
"Şurada kaç kişi kaldık, birbirimize nazımız geçmeyecekse çek ipini rahvan gitsin."
Cem Karaca
Cem Karaca“Üzgünüm üzgünüm sevdiğim”Duygu ve Düşünce
Adını dağlara, taşlara yazsam,
Adına şiirler, şarkılar yazsam,
Gözlerinin her şeyden bile güzel olduğunu yazsam,
Gözlerinin şiirlerden, şarkılardan bile güzel olduğunu yazsam…
Ben anladım ki sevdiğim, ben sana yenildim.
Ben anladım ki sevdiğim, ben sana esir düştüm.
Ben anladım ki sevdiğim, ben sana karşı kaybettim.
Üzgünüm, üzgünüm sevdiğim;
Ben anladım ki gözlerin kadar güzel bir şiir yazamam.
Üzgünüm, üzgünüm sevdiğim;
Ben sana gözlerin kadar güzel bir şiir yazamam.
Doğru değil miyim karşında saçmalıyorsam?
Doğru değil miyim gözlerinde kaybolmak istiyorsam?
Doğru değil miyim sana şarkılar, şiirler yazmak istiyorsam?
Üzgünüm, üzgünüm sevdiğim;
Ben doğru kişi değilim.
Üzgünüm, üzgünüm sevdiğim;
Ben sana gözlerin kadar güzel bir şiir yazamam.
Suç mu, suç mu gözlerin kadar güzel bir şiir yazamamak?
Suç mu, suç mu sana şiirler, şarkılar yazamamak?
Suç mu, suç mu sevgine esir düşmek, gözlerinin içinde müebbet yemek?
Üzgünüm sevdiğim, ben seni seven bir suçluyum.
Üzgünüm, üzgünüm sevdiğim;
Ben gözlerin kadar güzel bir şiir yazamam.
Dikenler, yaşamın bir parçası. Ve bir şekilde, bizi bulacak, ruhumuza batıp, kanatacak ve acısını hissettirecek, belki uzun süre kalacak bizimle, belki kısa, belki etkisini hala devam ettiriyor olacak. Ama ne kadar derine ineceğine karar verecek kişi, yine hep biz olacağız. Çünkü acı, biz, ona izin verdiğimiz kadar, bize varlığını hissettirir. Acının geçici bir şey olduğunu, onunla yaşamanın, aslında hiç yaşayamamaktan bir farkı olmadığını kendimize anlatmayı bildiğimiz noktada, iyileşmeyi de, kabul etmiş oluruz. Acı, ne yazık ki, biz kaçtıkça, bizi kovalayan bir şey olmaya devam edecek. Ve bizi yakalayacak. Ama asıl mesele, biz, onun, bizimle kalmasına ne kadar müsade ediyoruz? İşte bu. Acının bizimle kalmasına müsade ettiğimiz, onun ize dönüşmesine izin vermediğimiz, ize dönüştüğü noktada ise, elimizle o acının yerini yoklamaya başladığımız yerde, bilin ki iyileşmeyi reddetmiş oluruz.
•Gülben
Şükür,
Kışı geçirdi şair,
Baharı yaşadı,
Önünde göz alıcı bir bozkır
Ve sonsuzluğunda sıcak var.
Ve nihayet ısındı şair hayata.
R.Ç
Reklam
Reklam