DİN SÖMÜRÜCÜLERİ ve MUHATAP ANLAYIŞ...
(...) Yine anlaşılmadığının ve daha uzun yıllar boyunca “acaba mı?” gibisinden bakılacağının farkındayım. Onun için daha basit örnekler vereceğim. Meselâ geçen gün Cağaloğlu’nda bir kitabçının camında şöyle bir afiş gördüm: -“Asr-ı Saadetteki İslâm’ı yayacağız!” Nasıl olacak bu? Sen Peygamber misin? Değilsin… Senin çevrende “Sahabîler” gibi bir örnek ümmet kadrosu mu var? Yok… Sen Asr-ı Saadetteki vasıtalara mı sahibsin; tıpkı onlar gibi yaparak mı İslâm’ı yayacaksın? O da değil… Beytülmal kuracak mısın, zekât toplayacak mısın, cihad edecek misin?.. Söz konusu bile değil… Eee?.. Daha çok soru sorarım ama, dikkat ederseniz, “aynısı” olmayı geçtik, “gibi”sine geldik, oradan da haber yok… Durun ben ne yapacaklarını tahmin edeyim: “Ey Müslümanlar, Asr-ı Saadetteki İslâm işte budur” diye kitablar yazacaklar, onları şu kalitede bir kâğıda basacaklar, şuradaki ve buradaki kitabevlerine dağıtacaklar, şu ve bu gazete, dergi ve internet sitelerine reklam verecekler, şu kadar miktar satacaklar, bu kadar para kazanacaklar… Peki, şunu sorayım: Bunların hangisi var Asr-ı Saadette? Hiçbiri… Özetle din sömürüsü yapacaklar. Emin olun, başka hiçbir şey değil… Yetmez mi bu kadar sahtekârlık, sahte Müslümanlık? İslâm bunlar için bir dâva değildir. İslâm bunlar için bir çıkar aracıdır. Bununla para ve şöhret kazanırlar. Onların gençlerine bakın: İslâm’ı “âhiretlik” bilirler. Orta yaşa gelince, geçim derdine girince, bu sefer İslâm onlar için “dünyalık” olur, geçim vasıtası olur, kazanç kapısı olur. __Ben senelerdir müşahede ederim bu ortamı: Hiç değişmez… Şu üniversitelerdeki gençliği, özellikle; ki onlar üzerine çok zengin intibâlarım var, belki bir gün kitablaştırırım da… Şöyle diyeyim: Gençliğin dinamizmini işte böyle sahtekârlıklarla, dolandırıcılıklarla
Akademya Yazıları
Saplantı
Bu və bununla bərabər 8 kitab aldığım @PrimeKitap yayınevində ilk illərinə görə 99tl idi bütün kitablar. Bizim gömrük limitlərinə görə ay ərzində max 10 kitab gətirə biləcəyimiz üçün kitablar içində seçim etdim. 13-14 kitabdan diqqətimi çəkən 11 kitab var idi ki onun da 2-ini PDF tapıb oxudum, 1-ni tapmadım. 8 ni sifariş verdim və o bir dənəni də sonra alaram dedim. Nəisə Bu kitab. Harleigh Beck in Saplantı kitabı Kitaba hələ indi başlayacam. Mövzunu və içindəkiləri az-çox bilərək almışam. Booktok camiyası sağolsun reklamları ilə kitabı tanıtdılar. Burada da bir çox inceleme oxudum. Kitab mənə bilirəm nəsə qatmayacaq. Amma sadəcə mənə maraqlı ki, normal psixologiyaya sahib bir insan bu cür kitablar necə yaza bilər?
Reklam
"Kitablar insanı dəyişdirir, amma bu dəyişiklik səs-küylü olmur. O, payız yağışı kimi sakitcə ruhuna süzülür, düşüncələrini bəsləyir və bir də ayılırsan ki, artıq dünyaya əvvəlki gözlərlə baxmırsan. Sən artıq daha dərindən hiss edən, daha çox anlayan birisən."
"Dünyadakı bütün kitablar eyni şəkildə oxunmamalıdır. Çünki bəzi kitablar sadəcə dadmaq, ötəri baxmaq üçündür; bəziləri tez bir zamanda udulmaq üçün yazılıb. Elə nadir və qiymətli kitablar da var ki, onları tam anlamaq üçün hər bir cümləsini yavaş-yavaş çeynəmək, ruhunda həzm etmək və üzərində günlərlə düşünmək lazımdır."
"Kitablar, zamanın dalğalarında səyahət edən və qiymətli yükünü nəsildən-nəsilə ehtiyatla daşıyan gəmilərdir."
2 il əvvəl onu ilk dəfə görəndə həmişəki kimi özümü itirmişdim. O gün bu dünyadakı ən haqsız, ən ədalətsiz mübarizənin kişinin gücü ilə qadının gözəlliyi arasında olan mübarizə olduğunu anlamışdım... Sonradan düşünəndə gəlib gözümün önündə dayanır, kişi dünyasında verdiyim savaşlar, bəzən ağılla, bəzən güclə, bəzən isə iradə ilə qalib gəldiyim mübarizələr. Amma onun gözəlliyi ilə olan mübarizəm bunların heç birinə bənzəmədiyi kimi, nəticəsi də bənzəmədi. Mən bu günədək uda-uda gəlmişdim halbuki. Bənzətmələri bir kənara qoyub öz ruhuma baxsam da dəyişən heç nə olmur. Nə oxuduğum kitablar çatdı köməyimə, nə qan tər içində çıxdığım idmanlar, nə ağlım, nə də iradəm. Heç biri bəs eləmədi. Qurduğum bütün o möhkəm xarakter də bir baxışın qarşısında aciz qaldı. Düzü istəyirdim bu məğlubiyyət biraz pisimə gəlsin. Axı mən də özümü yetişdirənə qədər kifayət qədər yorulmuşdum, əziyyət çəkmişdim. O da insandı nəticədə... necə olur ki, insan bir cüt gözə, qaşa, bir gülüşə, bir baxışa yox olub gedir? Amma qəribəsi odur ki, pisimə də gəlmədi. Gəlmir hələ də)) Ona ilk dəfə görəndə biraz da özümə yazığım gəldi. Çünki içimdə bildim ki, bir gün onu unutmalı olsam, buna bir ömür də çatmayacaq. Təxminən hesablamışdım hətta)) Hardasa 95 il lazım idi ki, mən o üzü yaddaşımdan silim. Yəni ömür çatmazdı onu unutmağa...
Reklam
Reklam