Ümid Hüseynov
@umudhuseynov
Never give up!!
Avukat (Lawyer)
Hukuk
Baku
Qazax, 2 Aralık 2001
16 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
2 il əvvəl onu ilk dəfə görəndə həmişəki kimi özümü itirmişdim. O gün bu dünyadakı ən haqsız, ən ədalətsiz mübarizənin kişinin gücü ilə qadının gözəlliyi arasında olan mübarizə olduğunu anlamışdım...
Sonradan düşünəndə gəlib gözümün önündə dayanır, kişi dünyasında verdiyim savaşlar, bəzən ağılla, bəzən güclə, bəzən isə iradə ilə qalib gəldiyim mübarizələr. Amma onun gözəlliyi ilə olan mübarizəm bunların heç birinə bənzəmədiyi kimi, nəticəsi də bənzəmədi. Mən bu günədək uda-uda gəlmişdim halbuki.
Bənzətmələri bir kənara qoyub öz ruhuma baxsam da dəyişən heç nə olmur. Nə oxuduğum kitablar çatdı köməyimə, nə qan tər içində çıxdığım idmanlar, nə ağlım, nə də iradəm. Heç biri bəs eləmədi. Qurduğum bütün o möhkəm xarakter də bir baxışın qarşısında aciz qaldı.
Düzü istəyirdim bu məğlubiyyət biraz pisimə gəlsin. Axı mən də özümü yetişdirənə qədər kifayət qədər yorulmuşdum, əziyyət çəkmişdim. O da insandı nəticədə... necə olur ki, insan bir cüt gözə, qaşa, bir gülüşə, bir baxışa yox olub gedir? Amma qəribəsi odur ki, pisimə də gəlmədi. Gəlmir hələ də))
Ona ilk dəfə görəndə biraz da özümə yazığım gəldi. Çünki içimdə bildim ki, bir gün onu unutmalı olsam, buna bir ömür də çatmayacaq. Təxminən hesablamışdım hətta)) Hardasa 95 il lazım idi ki, mən o üzü yaddaşımdan silim. Yəni ömür çatmazdı onu unutmağa...
Reklam
Ümid Hüseynov tekrar paylaştı.
Çünki görürəm ki, kütlə bu günün mənasız olduğu ilə bağlı geniş mülahizələr irəli sürür. Və mən həmişə (çox vaxt) hesab etmişəm ki, kütlənin düşündüyünün tam əksi olan, məhz doğru olandır. Yəni, gərəksiz yerə böyüdüb fərqli mənalar yükləyirlər: "Ay, nə bilim, bizim sevgimiz vətəndi, yaxud anamızdı" və s. Mənə çatmır ki, insanın anasını və vətənini sevməsini xatırlamağı üçün 14 fevralmı lazımdır? Bu həqiqətən sərsəm insan beyninin məhsulu olan bir düşüncədir. 14 fevral deyə bir gün var və bir-birini sevənlər bu gün görüşürlərsə, könülləri şad olursa, burada pis nə var ki? Sevgiliniz varsa, görüşün, yoxdursa, da yoxdur. Bunu sözlərə töküb gərəksiz fəlsəfələr uydurmaq sadəcə kənardan pis görünür. Həyatın bir günüdür, kim necə istəyər, elə yaşayar. İnsanın bir şeydən xoşu gəlmirsə, niyə bunu sosial şəbəkələrdə hiss etdirməlidir ki?
Yəni, əslində çox sadə məsələdir......
Səməd Vurğun və Dürrə xanım...
Deyirlər ki, hər bir böyük şəxsiyyətin həyatında onu nəaliyyətə aparan bir hadisə və ya sarsıntı olur. Səməd Vurğun üçün bu hadisə – Dürrə idi.
Səməd Vurğun gəncliyində Dürrə adlı bir qızı sevib.
Nəinki Səməd Vurğun poeziyasının, hətta Azərbaycan ədəbiyyatının öz mövzusunda yazılmış ən yaxşı şeiri - "Sevdi can səni". Şeirin hər misrası ayrıca bir şeirdi sanki...
"Sevdi can səni"
İllər, qərinələr keçirsə aləm,
Yadımda saxlaram hər zaman səni.
Dərdimi bilməyən varmı bir adəm?
Bu bir həqiqət ki sevdi can səni.
Dün öylə gedirdin ahəstə, rəvan,
Bulandı su kimi gözlərimdə qan.
Bir mənim başıma gəlmədi hicran,
Kim basdı bağrına canhacan səni?..
O axşam röyada gəzişə çıxdım,
Aramızı vuran bir evi yıxdım...
Titrəyə-titrəyə əlini sıxdım,
Baxdım, zəhərləmiş o ilan səni...
Baxırdın, sevdiyim, sən məlul-məlul,
Çırpınar, gülərkən sevdalı iyul.
Bağırdım gülərək... ey ləkəli dul!!
Məndən başqa sevməz bir insan səni!!
Reklam