Şule
@kitablogumcom
kitablogum.com/kitap-sozleri/m...
Demode ve Külüstür Öğretmen
“Zaman zaman depresyona giriyordu zira tedavülden kalkmış bir insan, demode, külüstür, son kullanma süresi bitmiş bir öğretmen gibi hissediyordu kendini.
Zaman zaman da tam tersi oluyor, bu sinir bozucu durum içinde bir şeyleri ateşliyor ve ona fazladan bir direnme gücü veriyordu. İşte o zaman, şimdi yaptığı gibi sınıfta dimdik duruyor ve öğrencilerine Ibsen’in ve kültür mirasına ait diğer eserlerin seviyesine ulaşmaya çalışmaları için şans veriyor, o an için yetersiz de olsalar ileride bunu başaracaklarını düşünüyordu.”
Derste Canı Sıkılan Öğrenciler
“Yumuşak ve tombul genç yanakları, kendilerine müthiş kötü görünen sivilceleri, muhtemelen pembe dizilerdekine benzeyen hayallerle dolu karmaşık ve yetersiz iç dünyalarıyla karşısına oturmuş, canları sıkıldığı için kendilerini hakarete uğramış, küçük düşürülmüş hissediyorlardı.
Kendilerini küçük düşürenin öğretmen olduğuna inanıyorlardı zira onları can sıkıntısına boğan kişi öğretmendi… Çok ciddi alınmışlardı çünkü. Öylesine takınılmış bir tavır değildi bu, tamamen içlerine işlemişti ve bu hakarete uğramışlık duygusu edebiyatın en önemli eserlerinin işlendiği bu dersin öğrencileri olarak öğretmene karşı tutumlarını derinden belirliyordu.”
“Gerçek şuydu: Çok iyi eğitim almış yetişkin bir adam, yirmi beş yıldır masrafları kamu tarafından karşılanmak suretiyle bu sınıfta oturuyor ve öğrencilerin sıkılıp sıkılmadıklarını dikkate almaksızın ortak kültür mirasımıza ait edebî eserlerin bir bölümünü ders olarak işliyordu.”
“Öğretmen yine ilhama kapılmıştı ancak eşyanın tabiatı gereği öğretmenin hitabet gücü ve ilhama kapılmış olması, öğrencileri uyandırmaya olanak vermiyordu zira öğrenciler onu anlayabilecek donanıma sahip değillerdi.”
kitablogum.com/kitap-sozleri/m...
“Bunca zamandır sınıfta dikilip aynı sözleri istifra eder gibi tekrarlamakta olduğu duygusuna sık sık kapılmadığı söylenemez.”