Black
Solomon Northup yazdığı gerçek bir yaşam öyküsünün anlatıldığı kitap.
şimdilerle dünyanın jandarmalığına soyunan barış güvercini amerikan sadece ama sadece 170 senelik geçmişinden bir kesit.
Amerika'daki siyahların sadece siyah oldukları için köle olarak beyazlara satıldığı 1800lü yıllarda, kendi halinde mutlu mesut yaşayan bir adamın tuzağa düşürülerek köle yapılmasını, hukukun sadece beyazlara göre şekil aldığı, 12 yıl boyunca çiftliklerde köle olarak çalışan solomon'un özgürlüğüne kavuşma sürecindeki yaşadıklarını anlatıyor kitap.
Not; Kitabini okumak istemeyen ama merak edenler kitapla aynı isim taşıyan filmini de izleyebilirler ki bire bir aynı kitabı işlemiştir kesintisiz kitaptaki olayların hepsi filinde mevcuttur.
Solomon Northup yazdığı gerçek bir yaşam öyküsünün anlatıldığı kitap.
şimdilerle dünyanın jandarmalığına soyunan barış güvercini amerikan sadece ama sadece 170 senelik geçmişinden bir kesit.
Amerika'daki siyahların sadece siyah oldukları için köle olarak beyazlara satıldığı 1800lü yıllarda, kendi halinde mutlu mesut yaşayan bir adamın tuzağa düşürülerek köle yapılmasını, hukukun sadece beyazlara göre şekil aldığı, 12 yıl boyunca çiftliklerde köle olarak çalışan solomon'un özgürlüğüne kavuşma sürecindeki yaşadıklarını anlatıyor kitap.
Not; Kitabini okumak istemeyen ama merak edenler kitapla aynı isim taşıyan filmini de izleyebilirler ki bire bir aynı kitabı işlemiştir kesintisiz kitaptaki olayların hepsi filinde mevcuttur.
Bu yazarın ev kitabını okuduktan sonra başka yüksek puanlı bir kitabı olan Dokunmadan’ı kitap kulübümüzde seçtik.Bu kadar yüksek puanlı olmasına şaşırdım çünkü kitap beklentilerimizi karşılamadı. Adalet isimli kızımızın yolculuğunu anlatıyor fakat sürekli bir olay olacak beklentisi içerisine ilerliyor ama hiçbir olay yok yavan bir anlatım hakim. En hızlı kitap okuyan arkadaşımız bile bir günde en fazla 50 sayfa okuyabilmiş bayıyor. Her an bir olay olacak vibe’nı verdi bize, duygu hep yarım yamalak. Aile içinde yaşadığı olaylar hepsi havada. Örneğin yol arkadaşı hazır neden jandarmadan korkuyor belirsiz. Tek şoku Hülya’da yaşadık o kadarla kaldı. Yolculuğu “Ev” kitabındaki kadar bize hissettirmedi. Naçizane tavsiyem bahsettiğim kitabı okumanızdır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi
Yıllar önce okuduğum kitabı bugün yine elime aldım. O kadar güzel bir kitap ki , bir martının hikayesi normal bir hikaye gibi gelebilir, ama onun hikayesi sadece içindeki uçma tutkusunun peşinden gitmesi, tam bir ders niteliğindeydi. 30 yıl sonra aynı kitabı tekrar okumak aynı duygu yaşamaktı, benim için bir martıdan alınacak en güzel dersti.
Günde 60 paragraf sorusu çözerken uzun soluklu roman okumak hiç akıl işi değildi ama iyi geldi.
Kitap okumayı tutku haline getirdiğim süreç cinayet/polisiye romanlarına başlamamla oldu. Hangi yaşta olursanız olun cinayet/polisiye romanlarının akışı sizi alıp götürüyor. Aslında cinayet romanı okumanın da ne yaşı ne de zamanı olmadığını anlamış oldum diyebilirim.
Claps’e içim parçalandı, öncelikle bunu belirtmek istiyorum. Ayrıca kitabın türü ne olursa olsun bana mutlaka bir şeyler öğretmesi hoşuma gidiyor. Claps sayesinde artık “afazi” diye bir rahatsızlığı ve bu rahatsızlığın ne olduğunu da öğrenmiş bulunmaktayım. Beyinde yaşanan bir hasar nedeniyle konuşma/anlama bozukluğu diyebiliriz kısacası.
Greta’nın yaşadıklarını da sanki bizzat ben yaşadım. Bazen heyecan o kadar doruktaydı ki resmen o anda Greta bendim. İşte tam da bu yüzden özlemişim cinayet romanı okumayı. Karakteri iliklerime kadar hissetmek bana çok haz veriyor. Bu ünlü gazeteci/sunucunun da yaşadığı gerilim dolu dakikalar bana çok iyi geldi.
Sensi ise o gudubetliğiyle resmen benim huysuz ve sevimsiz tarafımdı. Her ne kadar çoğu kişinin soğuk nevale olarak adlandırabileceği bir karakter olsa da Sensi gibi insanlar olmasa toplum olarak dağılır giderdik. Biraz da o despot karakterlerin ağırlığına ihtiyacımız var.
Uzun zamandır sürükleyici bir roman okumamış ve sürüklemek için can atanlara keyifli okumalar dilerim.
Puslu Zamanlar
1990’lı yıllarda her şeyin birbirine karıştığı,ölenin de öldürenin de nedeni bilmediği cinayetlerin işlendiği karanlık günleri kurmaca şeklinde anlatan kitap.Murathan Mungan gibi çok yönlü bir sanatçının,yazım süreci 30 yıl sürmüş romanından beklentiler haliyle yüksek oluyor.Başlangıçta gerilim dozu ve karakter analizleri beklentileri karşılasa da devamında uzun ve tekrara düşen zorlama cümleler odak kaymasına neden oluyor.Bir süre sonra,özellikle ikinci bölümde neden romana dahil edildikleri belirsiz karakterlerin doluşması okumayı daha da zorlaştırıyor.
Romanın baş karakteri isimsiz tetikçi,işlediği gazeteci Saim Baran(Musa Anter) cinayetinden sonra Diyarbakır’dan Alanya’ya gidiyor.Romanın adı da iki şehir arasındaki uzaklıktan geliyor.
Tetikçinin ruh hali ve karakteri muazzam işlenmiş.Tüm karakterler gerçekte var olan kişiler yani aslında gerçekle kurgu iç içe geçmiş.Bazı klişe laflar ve zamansız şiirsellik, romanın gerilim havasını bozup metnin okunmasını zorlaştırıyor.Romanın ortalarından itibaren,bildiğimiz şeyleri tekrar okuyormuşuz hissi oluşuyor.Nihayetinde çetrefilli konusu itibariyle merak uyandırsa da bunu karşılayabilen bir roman olamıyor maalesef.
O kadarrr beğendim kii!! Dili, kurgusu, olay örgüsü mükemmeldi! Bazı cümleler vardı, yüzümüze acımasızca çarpan. Atları da vururlar adı öyle bir noktadan çıkıyor zaten. Robert'in geçmişten gelen travmasının hikâyeye ad vermesi ve kitabın sonu beni çok etkiledi. Kısa ama çok etkileyici. Ayrıca tersine kitap'ın "kör nokta" misyonuna ve bu kitabın kapak tasarımına da bir parantez açmak isterim. Ellerine ve zihinlerine sağlık, olağanüstü!
