Cehennem Acı Çektiğimiz Yer Değil, Acı Çektiğimizi Kimsenin Bilmediği Yerdir", yalnızca bir söz değil, insanın içindeki sessiz çığlığın tarifidir. Hallac-ı Mansur'un hakikat arayışını anlatırken, insanın kendi yalnızlığıyla yüzleşmesine de ayna tutuyor. Bu kitapta beni etkileyen şey, cevaplar vermesinden çok sorular sordurması oldu. Çünkü insan bazen acının kendisinden değil, anlaşılmamaktan yorulur.
Kitap, hakikati dışarıda arayanlara değil, kendi içine bakma cesareti olanlara sesleniyor. Kimi bölümlerde dil ağırlaşsa da taşıdığı anlam, okuyucuyu düşünmeye zorluyor. Bitirdiğimde elimde sadece bir kitap kalmadı; insanın kendine karşı dürüst olmasının ne kadar zor olduğunu da yeniden fark ettim.
Hallac'ın sözleri bana şunu düşündürdü: En derin yaralarımızı herkes görseydi belki bu kadar yalnız hissetmezdik. Bu yüzden kitap, tasavvufi bir metinden çok, insan ruhunun sessiz taraflarına tutulmuş bir ışık gibi geliyor.
İyi okumalar dilerim...
Cehennem Acı Çektiğimiz Yer Değil Acı Çektiğimizi Kimsenin Bilmediği YerdirHallac-ı Mansur · Destek Yayınları · 20254,044 okunma
Ah serinin 10. Kitabı Daniyle başladı öyle de bitti yazar kitabın sonunda anlamsızca diğer kitaplara ait olan ama yayınlamadığı kesitleri kitabın sonuna koymuş bence çok saçma olmuş her neyse. Dani'nin daha doğrusu tüm kitaplarda bu var mac'ın uzun uzun sayfalarca iç seslerini okumak aşırı sıkıcı bir olaya girerken 50 100 sayfa iç seslerini okuyoruz sonra 2 sayfa olay oluyor tekrar iç seslerini oluyorum bu yönden aşırı sıkıcı geliyor bana. Bu kitapta da Dani'nin iç sesini sayfalarca okuduk. Kitap sonuna doğru saçma sapan bir şekilde "yapıyorum ediyorum gidiyorum" şeklinde çeviri atılmış. Galiba sonlara doğru çeviriyi çevirmenin kuzeni falan devralmış aşırı sinir bozucuydu gerçekten. Kitap genel anlamda sıkıcıydı dediğim gibi iç ses uzun uzun anlatımlar 1 2 olay dışında heyecanlı birşeyler olmadı bomboşdu yani shaz konusunu sevdim sırf o yüzden puanım yukarda bu olay dışında 4 veya 5likti. Dani'nin büyümüş hali gerçekten hoştu eski ergen tavırları yoktu baya olgunlaşmış sevdim yani. Şimdi sıkıcı Macın son maceralarını da okuyup nihayet seriye veda edeceğim çok şükür.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi
Kitap, insanlığın geçmişten günümüze kadar olan gelişimini sade ve anlaşılır bir şekilde anlatıyor. Okurken daha önce hiç düşünmediğim birçok konu hakkında farklı bakış açıları kazandım. Özellikle para, din, devlet ve toplum gibi kavramların ortaya çıkışıyla ilgili bölümler ilgimi çekti. Yazarın olayları yorumlama biçimi bazı yerlerde şaşırttı, bazı yerlerde ise uzun uzun düşünmeme neden oldu.
Eğer bu tarz suç psikolojisi ve kriminoloji konularına meraklıysanız, bu kitap gerçekten bir başyapıt. John Douglas bize FBI’ın Davranış Bilimleri Birimi'nin kurulma hikayesini anlatıyor. Kitap, piyasadaki diğer benzerleri gibi katilleri bölüm bölüm incelemek yerine, olayları direkt Douglas’ın kendi hayatı üzerinden aktarıyor. Üstelik kitapta bahsedilen mahkumların birçoğuyla bire bir görüştüğü için, anlatım acayip sürükleyici ve kendini diğer kitaplardan hemen ayırıyor.
Evde, işte, yolda kısacası her yerde, bazı bölümlerdeki olayları merak edip internetten de araştırarak hızlıca okudum. Kitap gerçekten akıp gidiyor.
Zaten Netflix’teki Mindhunter dizisi de direkt bu kitaptaki konuları işliyor, maalesef ikinci sezonda bitmişti. Çok güzel bir diziydi ve mükemmel bir cast oluşturmuşlardı, tadı damağımızda kaldı diyebilirim.
Kitapta en ilgimi çeken olay ise Douglas’ın bir katilin kekeme olabileceğini nokta atışı tahmin edebilmesiydi. Adam sadece olay yerlerini inceleyip, analiz ederek katilin konuşma güçlüğü olabileceğini söylüyor. Yani bunun bir tık üstü medyumluk heralde :) Okumayanlar için spoiler vermek istemiyorum ama cidden inanılmaz bir detay.
Hatta Criminal Minds (FBI’ın Davranış Analizi Biriminin her bölüm başka bir katili yakaladığı bir dizidir) dizisinin, 1. sezonun 2. bölümünde Douglas’ın "kekeme olabilir" diye bahsettiği patika katilinin hikayesi de ufak bir şekilde geçiyor. Türü sevenlerin kesinlikle kaçırmaması gereken bir kitap.
Albastı Gecesi kitap incelemesi.
Bu kitap bana bir kez daha gösterdi ki; bizim mitolojimiz doğru anlatıldığında hiçbir yabancı evrene ihtiyaç duymaz.
Türk mitolojisinin karanlık yüzünden çıkan Albastı, kamlar, kut anlayışı, Kök Dağ ve gök yeleli kurt gibi unsurlar; hikâyenin içinde son derece doğal bir şekilde yer buluyor.
Bu yüzden okurken yalnızca bir korku-fantastik roman okumuyorsunuz.
Aynı zamanda Türklerin kadim inanç dünyasına da kısa bir yolculuğa çıkıyorsunuz.
Okurken yabancı bir fantastik evrende değil, kendi kültürümüzün hafızasında dolaşıyormuş gibi hissettim.
Özellikle Albastı’nın yalnızca bir yaratık değil; bereketi kurutan, doğumu tehdit eden ve umuda musallat olan bir karanlık olarak işlenmesi oldukça etkileyiciydi.
Türk mitolojisine ilgi duyuyorsanız Albastı Gecesi’ne kesinlikle göz atabilirsiniz.
Türk mitolojisini sevenler ve yerli fantastik eserler okumak isteyenler için güzel bir başlangıç olabilir.
Bu kitapla birlikte başlayan “Uğursuz Rivayetler” serisinin diğer eserlerini de merak etmeye başladım.
Sinan Canan'ın İnsanlığın Fabrika Ayarları serisinin üçüncü kitabını da keyifle okudum. Bu kitapta özellikle sınırları aşmak, insanın kendine koyduğu engelleri fark etmesi ve potansiyelini geliştirmesi üzerine yapılan değerlendirmeler ilgimi çekti. Yazarın bilimsel bilgileri günlük hayatla ilişkilendirerek anlatma tarzını yine başarılı buldum. Serinin önceki kitaplarında olduğu gibi düşündüren ve farklı bakış açıları kazandıran bir kitaptı.
