"Sonra düşündüm ki 'neye yarar' sadece keyfi için bir şey yapamıyorum, bir şeyi yarım bırakıp diğerine geçiyorum ve bir yere varamıyorum. Bata çıka ilerliyorum. Belki de çok geç olmadan annemi etkileyecek bir şey arıyorum. Ne aradığımdan, hatta 'gerçek benliğimi' tanıdığımdan bile emin değilim."
Narsist bir annenin kızı aynaya baktığında ne yazık ki kendini görmekte zorlanır. Bunun yerine gördüğü şey, annesinin onu nasıl gördüğünün bir yansıması olur ve genellikle olumsuz bir ışık yayar.
Narsistik özellikler taşıyan anneler, kendileri de düzgün bir ebeveynlik görmedikleri için iç dünyalarında muhtaç bir çocuk gibidirler. Kendi kızları onlar için ihtiyaç duydukları ilgi şefkat ve sevginin kaynağı ve seyircisi olur.