Yazar:
Rifa'at Ali Abou-El-Haj
Çevirmen:
Çağdaş Sümer
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
187
Basım Tarihi:
Nisan 2011
Yayınevi:
Tan Kitabevi Yayınları
ISBN:
9786055668198
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
İlkokul ve lise tarih kitaplarında Osmanlı Tarihi, Kuruluş (1299-1453), Yükselme (1453-1566), Duraklama (1566-1699), Gerileme (1699-1820), Dağılma ve Çöküş (1820-1922). Bu dönemlendirme hakkında şematik bir biçimde resmedildiğinde /```\ bir gemi bacasını andırdığını Osmanlı Tarihi hocam söylediğinde dönemlendirme ve bu dönemlendirmenin ana tezi olan gerileme paradigması ilgimi çeken bir konu oldu ve son iki yıldır okumalarımın seyri bu yöndeki araştırmaları incelemekle geçti ve geçmeyede devam ediyor. Bunun sebebi ise imparatorluk tarihinin ilk 250 yıllık tarihinin kuruluş ve yükselme dönemlendirmesi başlığı altında hem ilkokul ve lise yıllarında derslerde ilgi görerek dinlenmesi hemde akademik camiada da araştırmaların büyük bir bölümünün bu dönemi kapsaması. Durum böyle olunca 17. ve 18. yy'lar imparatorluğun karanlık cağları olarak kalmıştır. 19. ve 20. yy'ın başları ise modernleşme ve cumhuriyete giden süreci ihtiva etmesi açısından yine bu dönemde üzerine çokça araştırılmıştır. Derslerin ve tarih anlatımının bu dönemlendirme altında ve dönemlendirmenin başlık formatına uygun bir tarih yazımı ise durumu can sıkıcı bir şekilde lanse etmiştir. Yurtdışında 1960'lardan beri ülkemizde ise son 20 yılda ( ki o da çok az bir kesim tarafından) gerileme teması eleştiriye tabi tutulmuş Osmanlı ve etrafındaki dünya ile olan bağlantısı irdelenerek sosyal ve ekonomik yönüde incelenmeden salt askeri başarı-yenilgi ekseninde bir tarih yazılamayacağı savunulmuştur. Gerileme söylemi aslında 17. yy'da yaşanan kriz ve değişim döneminin aydın ve bürokrat devlet adamlarının layihalarında görülmektedir. Lakin bu durum onların pozisyonlarındaki değişmelerden kaynaklanmaktaydı( bu konuda Mehmet Öz/Kanun-ı Kadimin Peşinde ve Mustafa Armağan/Gerileme Paradigmasının Sonu' bakınız).
Edirne Vakası (1703) üzerinden Osmanlı devlet aygıtının, bürokrasinin ve ulemanın o dönemdeki güç mücadelelerini inceleyen ezber bozucu bir tarih çalışmasıdır. Yazar, Osmanlı'nın sözde durağan/klasik yapısının, aslında modernite öncesi Avrupa devletleri gibi "devlet inşası" ve merkeziyetçilik sorunlarıyla cebelleşen dinamik bir siyasal yapı olduğunu kanıtlar. Bu eser, Osmanlı tarihini istisnai/kutsal bir fanustan çıkarıp, onu vergi, mülkiyet ve sınıf fraksiyonlarının çatışma alanı olarak analiz eder. Tarihsel materyalizmi Osmanlı'ya uygulamak için çok değerli bir akademik tuğladır.
Osmanlı devletindeki isyanlar arasında özgün bi yere sahip "Edirne Vakası" olarak adlandırılan konuyu ele alır. İsyanın özgün olmasının sebebi bugünkü sivil toplum eylemlerinin benzeri bir hareket oluşudur. Tüccar, ulema, askeri bir sınıf olan cebeciler ve yönetimden hoşnut olmayan halk 2. Mustafa ve o dönemin Şeyhülislamı Feyzullah Efendiden öfkelerini dindirecek bir teselli isterler. Bir çok yönden ele alınabilecek kısa ve faydalı bir çalışma olmuş.
1703 İsyanı ve Osmanlı Siyasasının Yapısı1000Kitap
1703 İsyanı Osmanlı Devleti’nin tarihinde bir padişahın tahtından indirilmesi ve ilk defa bir şeyhülislamın isyancılar tarafından öldürülmesi açısında önemlidir. Kitap ham olarak küçük fakat konuyu ele alış açısında önemli bir eser.
Konuyu derinlemesine ele alıyor kitap ve isyana katılan, öncülük eden kişilerin geçmişini de sorgulayarak aslında isyanın bir çatışma gruplarının sonucu olduğunu irdeliyor. İsyanın görünür kısmı verilirken görünmeyen kısmı olan hizip çatışmasını da ayrıntılı şekilde ele alıyor.
Kitabın tek bir konuya odaklanmış olması Osmanlı tarihi okumaları yapan okurlar için önemli bir eser haline gelmiş.
Reklam
