Yazar:
Konstantin Simonov
Çevirmen:
Nesrin Altınova
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
159
Basım Tarihi:
Ocak 1974
İlk Yayın Tarihi:
1974
Yayınevi:
E Yayınları
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Spoiler vardır !
BİR GARİP AŞK HİKAYESİ
Bir yazarla daha tanıştım ve çok memnunum bunun için. Simonov. Savaşı ve insanı en iyi anlatan adamlardan, savaşla edebiyatı buluşturan..
2. Dünya Savaşı yine. Ruslar ve Almanlar sahnede tabi, ne çekmiş bu iki millet birbirinden..
Rus bir havacı pilot albay Polinin ile yine Rus bir tiyatrocu Galina aşkı.. Savaş ise bazen buz dağının görünen yüzü, bazen de görünmeyen yüzü olarak varlığını hep hissettirir hikaye boyunca.
Albay Polinin bir görev sırasında yaralanır ve hastanede birkaç gün geçirmek zorunda kalır. Öncesinde ise tiyatroda tanıştığı Galina ile belli belirsiz bir yakınlaşması olsa da , süreç Galina'nın hastane ziyaretleriyle ivme kazanır. Bir gün, iki gün derken her gün ziyaretler devam eder ve malum olanın ilanı için esasında söze bile gerek kalmaz. Burada hemen Camus'un o dehşet muhteşem sözünü hatırlayalım, “Huzur, sessizce sevmek olabilirdi… Ama insan işte! Bir bilinci var ve konuşması gerekiyor. Sevmek, böylece cehenneme dönüşüyor.”
Tartışılır tabi bunlar, konuşmak mı susmak mı falan uzun mesele. Biraz daha ilerleyip biraz daha yakınlaşırlar. Ve sonrasında ikisi için de aynı anda bir "Moskova" seçeneği ortaya çıkar. Albay atanarak mecburen gider Moskova'ya, Galina ise yine bu şehirdeki tiyatrocu arkadaşından cazip bir iş teklifi alır, bu arkadaş ise sıradan birisi değildir. Yalan yanlış, içine pek sinmese de bir ilişkisi olan adamdır ve bunu albaydan saklamıştır. (Tamam biraz Yeşilçam gibi)
Albaydan kısa bir süre sonra da Galina gider peşinden. Tiyatro teklif eden arkadaş-sevgili karışık kişiye cevabını da Polinin'e verdiği bir mektupla verir, bunu şu adrese gönderir misin diyerek. Albay ise hazır aynı şehirdeyiz ne gerek var postaya diyerek bizzat tiyatrocu adamın evine gider. Seyreyle mevzuyu:) Kendin
2. dünya savaşı sırasında cephede yaşanan; Albay Nikolai Nikolayeviç Polinin ve tiyatro oyuncusu olan Galina Petrovna Prokofieva arasında geçen aşk hikayesini konu alıyor. Ancak masum aşk kitabın sonunda ilginç bir final ile sonuçlanıyor.
Alıntı :
Zaten savaş insanları pek fazla saf olmamaya, Çabucak inanmamaya alıştırmıştı. (sf 102)
Büyük Vatan Savaşı'nın (II. Dünya Savaşı) cephe gerisinde, Stalingrad savunmasının gölgesinde yeşeren bir aşkı ve Sovyet insanının fedakarlığını anlatan etkileyici bir roman. Simonov, savaşı sadece tanklar ve toplar üzerinden değil, insanın korkuları, umutları ve bekleyişleri üzerinden, sosyalist gerçekçi bir duyarlılıkla işler. "Sovyet İnsanı"nın, demirden bir robot değil, seven, özleyen ve vatanı için ölen etten kemikten bir kahraman olduğunu gösteren edebi bir tanıklık.
Yazar Hakkında
Konstantin SimonovYazar · 14 kitap
Konstantin (Kiril) Mihayloviç Simonov (Rusça: Константи́н (Кири́лл) Миха́йлович Си́монов; d. 28 Kasım 1915, Petrograd (bugün Petersburg) - ö. 28 Ağustos 1979, Moskova, Sovyetler Birliği) Rus/Sovyet yazardır.
Babası Kızıl Ordu'da subay olduğundan çeşitli taşra okullarında okudu. Moskova'da yükseköğrenim görürken bir yandan da tornacılık yaptı. 1934-1939 arasında Gorki Edebiyat Enstitüsü'nde okudu. 1939'da Tüm Birlik Komünist Partisi'ne girdi. II. Dünya Savaşı'nda ordu gazetesi Kızıl Yıldız'ın savaş muhabiri olarak askerlik yaptı. Gerek cephede gerek cephe gerisindeki Sovyet insanının mücadelesini gazetesine gönderdiği yazılarda dile getirdi. Bu yazılarla Stalin Ödülü'nü kazandı. Savaştan esinlenerek milliyetçi ve devrimci görüşlere yer veren lirik ve epik şiirler yazdı. Savaş sırasında eşi Valentina Serova'ya yazdığı Bekle Beni şiiri, bütün ülkeye yayılmış ve savaşan birçok askerin ezberlediği şiir haline gelmiş; hatta Ortodoks kutsal metinlerinden sonra Ruslar tarafından en çok okunan ikinci yazı olduğu iddia edilmiştir.
Savaştan sonra, dönemin ünlü edebiyat dergilerinden Novi Mir'in yayın yönetmenliğini üstlendi (1946-50, 1954-58) ve 1974'te Lenin Edebiyat Ödülü'nü aldı.
1975'te Türkiye'yi ziyaret eden Simonov, öldüğünde Sovyet Yazarlar Birliği'nin sekreteriydi.
