Puan
8.510 üzerinden
Bir serinin daha sonuna gelmiş bulunmaktayım. Seriyi pek sevdiğimi söyleyemeyeceğim 4 kitap ve sadece 10 günlük zaman diliminde olan olayları içeriyor ve sürekli kendini tekrar etmesi bana sıkıcı geldi. Bir yerden sonra artık sadece seri bitsin diye okudum. Gabe ve Rafa'dan çok diğer Refaimlerin hikayelerini okumak isterdim. Daisy ve Jones favori ikilimdi ve 139 yıl Daisy'i görmezden gelen Jude'ın sonda Daisy'e olan ilgisi bana saçma geldi. Seride çok iyi yazılmış yan karakterler vardı ve çoğu benim favorimdi. Gabe ve Rafa ise bir türlü ısınamadığım başkarakterler. 3 kitaptır gizemini koruyan geçmiş ortaya çıkıyor ve iblislerle zorlu bir savaş başlıyor. · ⋆
Kocaman bir “vay be” demek istiyorum. Bu nasıl dolu dolu bir final kitabıydı böyle? O kadar güzel, o kadar efsane bir kitaptı ki hâlâ etkisinden kurtulamadım.
Değinmek istediğim çok konu var, ilk olarak da Gaby ve Jude'un geçmişinden başlamak istiyorum. İkisinin ne yaptığını cidden çok merak ediyordum ve aklımda bir sürü soru vardı. Neyse ki neyin nasıl olduğu detayları ile anlatılmıştı. Merak ettiğim tüm soruların da cevapları vardı ve bu cevaplar gayet mantıklıydı.
Gaby ile Rafa'nın geçmişine gelince... Deli gibi sinirlendim hatta Rafa'ya kafa göz dalmak istedim desem, hislerimi net olarak anlatmış olur muyum? Bence olamam. İşte o kadar kızgınım Rafa'ya. Korkutuğu bir olay yaşıyor, hemen akabinde spor salonunda başka bir olay daha yaşıyor ve en kötüsü o spor salonundaki olay hiç olmamış gibi Gaby'i kapsayan başka bir olaya giriyor. Gaby kendisine kızınca da spor salonundaki olayın önemsiz olduğunu söylüyor ve sebep olarak bir durumu gösteriyor. Spor salonundaki olayı Gaby'e anlatmaması mı yoksa var olduğunu iddia ettiği duruma taban tabana zıt davranışlarda bulunması mı beni daha çok sinirlendirdi kararsızım. Yahu, adın çıkmış be adam! Madem böyle bir durumun var, sen nasıl adın çıkacak kadar rahat takılırsın? Ya da spor salonunda olanlardan bahsetmeden nasıl Gaby ile başka bir olay yaşarsın? Spoiler vermek istemediğim için çok üstü kapalı anlattım ama özetle, Rafa beni deli etti.
Bu konuda Gaby'e kızdım mı? Açıkçası kızmadım. Kavga ettikleri zaman ikisi de ileri gitti, o konuda bir şey diyemem ama kavga haricindeki konuda Gaby'i destekledim. Sonrasında Gaby'nin verdiği kararı da çok normal buldum. Kitaplarda karakterlerin her zaman en mantıklı yolu seçmesine çok alışmışız ama onlar da insan değil mi? Gururlu ya da öfkeli olmaları ve bu duygulara bağlı olarak
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Refaim Serisi
Puan vermedi·376 syf.·
2021 42. kitabı
Kitap düşmüş meleklerden ve insan kadınlardan olma, yarı insan yarı melekten doğan refaimleri anlatır. Daha sonra bu melekler kaybolur. ortada tek bir düşmüş melek kalır oda refaimleri bulur ve onları bir savaşçı olarak büyütür. 4 kitap boyunca bu savaşçılar öncelikleri kaybolmuş düşmüş melekleri bulmaktır ama mlekleri arayan tek kişi onlar değildir. İblislerle ve cehennemin kapı bekçileride arıyordur, o yüzden refaimlerimiz sürekli çatışma, savaş içerisindedirler. Evet 4 kitaplık seri güzeldi ama olumsuz yanı ise, gereksiz detaylar vardı ve en büyük sorun, yani benim için olan sorun ise kitapta işlenen zaman sorunuydu. Ne demek istediğimi kitabı okumak isteyenler okuduğunda anlar. Güzelmiydi evet idare eder çerezlik, can sıkıntısına iyi gelen bir seri.
Gölgeler
Sis
Işıltı
Ateş
Dört kitaplık bir seri Paulo Weston'un. Hush hush serisinden sonra okuduğum en iyi düşmüş melekleri anlatan seri.
Fantastik kurgu okumayı sevenler için ideal bir kitap serisi ve sıkmadan, merakla okunuyor.
Yazarın kaleminide yeni nesil yazarlar arasında değerlendirdiğimde gayet başarılı olduğunu görüyorum. Hem betimlemeleri hem kurgusu hem de zaman-yer kavramı kafa karıştırmadan oluşturulmuş.
Kitap basitçe cennetten kovulup insanlar arasına karışan düşmüş meleklerden olan refaimleri anlatıyor. Beklenen bir cennet cehennem savaşı sırasında ikiz kardeşlerin hafiza kaybıyla işler cıkılmaz bir hal alıyor.
İlk iki kitapta ikizlerin hafıza problemleriyle beraber kendilerini bulma çabalarını okuyoruz ve son iki kitapta asıl meseleler ortaya cıkıyor ve çarpıcı bir sonla karşılaşıyoruz...
Mehh demek istiyorum arkadaşlar. Okuduğum en iyi seri miydi ? Hayır tabiki değil, özellikle Sarah J. Maas, Marie Lu, Leigh Bardugo , Deborah Harkness gibi yazarların kitaplarını okuyup sevdiyseniz bu seri size oldukça ortalama gelecektir ancak bu demek değil ki kesinlikle okumayın. Bence elinizde kitabınız kalmadıysa ve fantastik bir seri arayışındaysanız okuyabilirsiniz. Genel yorumdan sonra bu kitap özelinde konuşmak gerekirse 3. kitapta olan kendini tekrar etme ve boş diyalog problemi bu kitapta da vardı. Bazı yerlerde yine gözlerimi devire devire hadi boş yapmayın da eyleme geçin dediğim oldu. Sır da sır dedikleri şeyler zaten çoğumuzun tahmin edebileceği şeyler çıktı. Özellikle Rafa ve Gaby'nin arasında geçmişte birbirlerine karşı duygularının olması, Gaby ve Jude'un düşmüşleri serbest bırakması. başmeleklerden birinin gelip onların hafızalarını silmesi vs vs. Kitabın sonu beni kesinlikle tatmin etmedi çünkü hiçbir kimseye zarar gelmeden öpüşün barışın tadında bitti. Koskoca düşmüşler ordusu serbest kaldı ama hiçbir halt olmadı hep beraber dövüşüp resmen aile saadeti yaşadılar sonunda. Bir de sonda Gabriel tarafından Düşmüşlere verilen 2 seçenek ne sizce ? Onları Tapınağa yerleştirmek ya da Cehenneme geri göndermek :D Burada kitabın sonunun tamamını yazmayacağım ama anlatmaya çalıştığımı anlamışsınızdır diye düşünüyorum. Yazar acele acele ve amatör bir biçimde yazmış kitabın sonunu. Açıkçası amatör genç bir yazar bile daha iyi ve orijinal bir son yazabilirdi. Tüm bunlar olmamış gibi yazar bir de Zak ve Ez'in düğününü yazmış anlamsızca ? O bölüm niye vardı hiçbir fikrim yok. Düşmüşler ve Refaimler'in ergen atışmalarını okuduk resmen. Burda bitiyor mu ? Tabiki hayır. Bir de üstüne gruptaki herkesi birbiriyle sevgili yapıyor yazar. Daniel ve Jess ne alaka ya ? NE